наречје
See also: наречие
Macedonian
Etymology
From Proto-Slavic *narěčьje.
Noun
наречје • (narečje) n (plural наречја)
Inflection
Declension of наречје
| singular | plural | |
|---|---|---|
| indefinite | наречје | наречја |
| definite unspecified | наречјето | наречјата |
| definite proximal | наречјево | наречјава |
| definite distal | наречјено | наречјана |
| vocative | наречје | наречја |
Synonyms
- дијалект (dijalekt)
Serbo-Croatian
Alternative forms
- (Ijekavian): на́рјечје
Pronunciation
- IPA(key): /nǎːretʃje/
- Hyphenation: на‧ре‧чје
Noun
на́речје n (Latin spelling nárečje)
Declension
Declension of наречје
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | на́речје | наречја |
| genitive | наречја | наречја |
| dative | наречју | наречјима |
| accusative | наречје | наречја |
| vocative | наречје | наречја |
| locative | наречју | наречјима |
| instrumental | наречјем | наречјима |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.