манир

Macedonian

Noun

манир • (manir) m

Inflection

Declension of манир

	singular	plural
indefinite	манир	манири
definite unspecified	манирот	манирите
definite proximal	маниров	манириве
definite distal	манирон	манирине
vocative	маниру	манири
count form	—	манира

Serbo-Croatian

Pronunciation

IPA^(key): /mǎniːr/
Hyphenation: ма‧нир

Noun

ма̀нӣр m (Latin spelling mànīr)

Alternative form of мани́ра

Declension

Declension of манир

	singular	plural
nominative	ма̀нӣр	манири
genitive	мани́ра	манира
dative	маниру	манирима
accusative	манир	манире
vocative	маниру	манири
locative	маниру	манирима
instrumental	маниром	манирима

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.