дьнь
Old Church Slavonic
Etymology
From Proto-Slavic *dьnь (“day”).
Noun
дьнь • (dĭnĭ) m
Declension
Reconstructed
Declension of дьнь (n-stem)
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | дьнь dĭnĭ |
дьни dĭni |
дьне dĭne |
| Accusative | дьнь dĭnĭ |
дьни dĭni |
дьни dĭni |
| Genitive | дьне dĭne |
дьноу dĭnu |
дьнъ dĭnŭ |
| Locative | дьне dĭne |
дьноу dĭnu |
дьньхъ dĭnĭxŭ |
| Dative | дьни dĭni |
дьньма dĭnĭma |
дьньмъ dĭnĭmŭ |
| Instrumental | дьньмь dĭnĭmĭ |
дьньма dĭnĭma |
дьньми dĭnĭmi |
| Vocative | дьнь dĭnĭ |
дьни dĭni |
дьне dĭne |
Attested
Declension of дьнь
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | дьнь dĭnĭ |
дьни dĭni |
дьне, дьниѥ dĭne, dĭnije |
| Accusative | дьнь dĭnĭ |
дьни dĭni |
дьни dĭni |
| Genitive | дьне, дьни dĭne, dĭni |
дьноу, дьню, дьнию dĭnu, dĭnju, dĭniju |
дьнъ, дьнь, дьнии dĭnŭ, dĭnĭ, dĭnii |
| Locative | дьне, дьни dĭne, dĭni |
дьноу, дьню, дьнию dĭnu, dĭnju, dĭniju |
дьньхъ dĭnĭxŭ |
| Dative | дьни, дьневи dĭni, dĭnevi |
— — |
дьньмъ dĭnĭmŭ |
| Instrumental | дьньмь dĭnĭmĭ |
— — |
дьньми, дьнꙑ dĭnĭmi, dĭny |
| Vocative | — — |
— — |
— — |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.