блѧдь
See also: блядь
Old Church Slavonic
Etymology
From Proto-Slavic *blędь (“error”), from *blęsti (“to talk nonsense, err”).
Noun
блѧдь • (blędĭ) m
Declension
Declension of блѧдь (i-stem)
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | блѧдь blędĭ |
блѧди blędi |
блѧдьѥ, блѧдиѥ blędĭje, blędije |
| Accusative | блѧдь blędĭ |
блѧди blędi |
блѧди blędi |
| Genitive | блѧди blędi |
блѧдью, блѧдию blędĭju, blędiju |
блѧдьи, блѧдии blędĭi, blędii |
| Locative | блѧди blędi |
блѧдью, блѧдию blędĭju, blędiju |
блѧдьхъ blędĭxŭ |
| Dative | блѧди blędi |
блѧдьма blędĭma |
блѧдьмъ blędĭmŭ |
| Instrumental | блѧдьмь blędĭmĭ |
блѧдьма blędĭma |
блѧдьми blędĭmi |
| Vocative | блѧди blędi |
блѧди blędi |
блѧдьѥ, блѧдиѥ blędĭje, blędije |
Noun
блѧдь • (blędĭ) f
- idle talk
Declension
Declension of блѧдь (i-stem)
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | блѧдь blędĭ |
блѧди blędi |
блѧди blędi |
| Accusative | блѧдь blędĭ |
блѧди blędi |
блѧди blędi |
| Genitive | блѧди blędi |
блѧдью, блѧдию blędĭju, blędiju |
блѧдьи, блѧдии blędĭi, blędii |
| Locative | блѧди blędi |
блѧдью, блѧдию blędĭju, blędiju |
блѧдьхъ blędĭxŭ |
| Dative | блѧди blędi |
блѧдьма blędĭma |
блѧдьмъ blędĭmŭ |
| Instrumental | блѧдьѭ, блѧдиѭ blędĭjǫ, blędijǫ |
блѧдьма blędĭma |
блѧдьми blędĭmi |
| Vocative | блѧди blędi |
блѧди blędi |
блѧди blędi |
Descendants
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.