ώρα

See also: ὤρα, ὥρα, and Ὥρα

Greek

Etymology

From Ancient Greek ὥρα (hṓra, “fixed period of time”), from Proto-Indo-European *yeh₁- (“year, season”). Cognate with Tsakonian ούρα.

Pronunciation

IPA^(key): [ˈora]

Noun

ώρα • (óra) f (plural ώρες)

hour (1/24 of a day)
time (A quantity of availability in time, time of day as indicated by a clock, some specific time, right time, time for something)

Δεν είχα αρκετή ώρα. ― Den eícha arketí óra. ― I did not have enough time.

Τι ώρα είναι; ― Ti óra eínai? ― What time is it?

Είναι ώρα να φύγουμε. ― Eínai óra na fýgoume. ― It's time for us to leave.

Είμαι στην ώρα μου. ― Eímai stin óra mou. ― I am on time

Declension

declension of ώρα

	singular	plural
nominative	ώρα •	ώρες •
genitive	ώρας •	ωρών •
accusative	ώρα •	ώρες •
vocative	ώρα •	ώρες •

Derived terms

Terms derived from ώρα (óra)

από ώρα σε ώρα (apó óra se óra)
για την ώρα (gia tin óra)
έρχομαι πάνω στην ώρα (érchomai páno stin óra)
η κακιά η ώρα (i kakiá i óra)
η ώρα η καλή (i óra i kalí)
με τις ώρες (me tis óres)
μισάωρο n (misáoro, “half-hour”)

της κακιάς ώρας (tis kakiás óras)
της ώρας (tis óras)
ωραίος (oraíos, “beautiful”)
ωριαίος (oriaíos, “hourly”)
ώριμος (órimos, “ripe, timely”)
ωρίτσα (orítsa)
ωρούλα (oroúla)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.