χαίρω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *kʰəřřō, from Proto-Indo-European *ǵʰer-.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /kʰaí̯.rɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈkʰɛ.ro/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈxɛ.ro/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈçe.ro/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈçe.ro/

Verb

χαίρω • (khaírō)

To be full of cheer, i.e. calmly happy or well off
To enjoy [+dative = something], [+participle = doing something]
(perfect) To be very glad; to enjoy [+dative = something], [+participle = doing something] a great deal
- 422 BCE, Aristophanes, The Wasps 764–766
  σὺ δ᾽ οὖν, ἐπειδὴ τοῦτο κεχάρηκας ποιῶν,
  ἐκεῖσε μὲν μηκέτι βάδιζ᾽, ἀλλ᾽ ἐνθάδε
  αὐτοῦ μένων δίκαζε τοῖσιν οἰκέταις.
  sù d᾽ oûn, epeidḕ toûto kekhárēkas poiôn,
  ekeîse mèn mēkéti bádiz᾽, all᾽ entháde
  autoû ménōn díkaze toîsin oikétais.
  Very well then, since you find so much pleasure in it,
  go down there no more, but stay
  here and deal out justice to your slaves.
(on meeting or parting, as an imperative) Be well; farewell, be glad, God speed, greetings, hail, joy(‐fully), rejoice (as a salutation)

Conjugation

Present: χαίρω, χαίρομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	χαίρω	χαίρεις	χαίρει	χαίρετον	χαίρετον	χαίρομεν	χαίρετε	χαίρουσῐ(ν)
	subjunctive	χαίρω	χαίρῃς	χαίρῃ	χαίρητον	χαίρητον	χαίρωμεν	χαίρητε	χαίρωσῐ(ν)
	optative	χαίροιμῐ	χαίροις	χαίροι	χαίροιτον	χαιροίτην	χαίροιμεν	χαίροιτε	χαίροιεν
	imperative		χαῖρε	χαιρέτω	χαίρετον	χαιρέτων		χαίρετε	χαιρόντων
middle/ passive	indicative	χαίρομαι	χαίρῃ, χαίρει	χαίρεται	χαίρεσθον	χαίρεσθον	χαιρόμεθᾰ	χαίρεσθε	χαίρονται
	subjunctive	χαίρωμαι	χαίρῃ	χαίρηται	χαίρησθον	χαίρησθον	χαιρώμεθᾰ	χαίρησθε	χαίρωνται
	optative	χαιροίμην	χαίροιο	χαίροιτο	χαίροισθον	χαιροίσθην	χαιροίμεθᾰ	χαίροισθε	χαίροιντο
	imperative		χαίρου	χαιρέσθω	χαίρεσθον	χαιρέσθων		χαίρεσθε	χαιρέσθων
		active				middle/passive
infinitive		χαίρειν				χαίρεσθαι
participle	m	χαίρων				χαιρόμενος
	f	χαίρουσᾰ				χαιρομένη
	n	χαῖρον				χαιρόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔχαιρον, ἐχαιρόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔχαιρον	ἔχαιρες	ἔχαιρε(ν)	ἐχαίρετον	ἐχαιρέτην	ἐχαίρομεν	ἐχαίρετε	ἔχαιρον
middle/ passive	indicative	ἐχαιρόμην	ἐχαίρου	ἐχαίρετο	ἐχαίρεσθον	ἐχαιρέσθην	ἐχαιρόμεθᾰ	ἐχαίρεσθε	ἐχαίροντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐχαίρησᾰ

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐχαίρησᾰ	ἐχαίρησᾰς	ἐχαίρησε(ν)	ἐχαιρήσᾰτον	ἐχαιρησᾰ́την	ἐχαιρήσᾰμεν	ἐχαιρήσᾰτε	ἐχαίρησᾰν
	subjunctive	χαιρήσω	χαιρήσῃς	χαιρήσῃ	χαιρήσητον	χαιρήσητον	χαιρήσωμεν	χαιρήσητε	χαιρήσωσῐ(ν)
	optative	χαιρήσαιμῐ	χαιρήσειᾰς, χαιρήσαις	χαιρήσειε(ν), χαιρήσαι	χαιρήσαιτον	χαιρησαίτην	χαιρήσαιμεν	χαιρήσαιτε	χαιρήσειᾰν, χαιρήσαιεν
	imperative		χαίρησον	χαιρησᾰ́τω	χαιρήσᾰτον	χαιρησᾰ́των		χαιρήσᾰτε	χαιρησᾰ́ντων
		active
infinitive		χαιρῆσαι
participle	m	χαιρήσᾱς
	f	χαιρήσᾱσᾰ
	n	χαιρῆσᾰν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: χηρᾰ́μην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	χηρᾰ́μην	χήρω	χήρᾰτο	χήρᾰσθον	χηρᾰ́σθην	χηρᾰ́με(σ)θᾰ	χήρᾰσθε	χήρᾰντο
	subjunctive	χήρωμαι(μῐ)	χήρηαι	χήρηται(σῐ)	χήρησθον	χήρησθον	χηρώμε(σ)θᾰ	χήρησθε	χήρωνται
	optative	χηραίμην	χήραιο	χήραιτο	χήραισθον	χηραίσθην	χηραίμε(σ)θᾰ	χήραισθε	χηραίᾰτο
	imperative		χῆραι	χηρᾰ́σθω	χήρᾰσθον	χηρᾰ́σθων		χήρᾰσθε	χηρᾰ́σθων
					middle
infinitive					χήρᾰσθαι
participle	m				χηρᾰ́μενος
	f				χηρᾰμένη
	n				χηρᾰ́μενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐχᾰ́ρην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	ἐχᾰ́ρην	ἐχᾰ́ρης	ἐχᾰ́ρη	ἐχᾰ́ρητον	ἐχᾰρήτην	ἐχᾰ́ρημεν	ἐχᾰ́ρητε	ἐχᾰ́ρησᾰν
	subjunctive	χᾰρῶ	χᾰρῇς	χᾰρῇ	χᾰρῆτον	χᾰρῆτον	χᾰρῶμεν	χᾰρῆτε	χᾰρῶσῐ(ν)
	optative	χᾰρείην	χᾰρείης	χᾰρείη	χᾰρεῖτον, χᾰρείητον	χᾰρείτην, χᾰρειήτην	χᾰρεῖμεν, χᾰρείημεν	χᾰρεῖτε, χᾰρείητε	χᾰρεῖεν, χᾰρείησᾰν
	imperative		χᾰ́ρηθῐ	χᾰρήτω	χᾰ́ρητον	χᾰρήτων		χᾰ́ρητε	χᾰρέντων
							passive
infinitive							χᾰρῆναι
participle	m						χᾰρείς
	f						χᾰρεῖσᾰ
	n						χᾰρέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: χαιρήσω

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	χαιρήσω	χαιρήσεις	χαιρήσει	χαιρήσετον	χαιρήσετον	χαιρήσομεν	χαιρήσετε	χαιρήσουσῐ(ν)
active	optative	χαιρήσοιμῐ	χαιρήσοις	χαιρήσοι	χαιρήσοιτον	χαιρησοίτην	χαιρήσοιμεν	χαιρήσοιτε	χαιρήσοιεν
		active
infinitive		χαιρήσειν
participle	m	χαιρήσων
	f	χαιρήσουσᾰ
	n	χαιρῆσον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: κεχᾰ́ρηκᾰ

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κεχᾰ́ρηκᾰ	κεχᾰ́ρηκᾰς	κεχᾰ́ρηκε(ν)	κεχᾰρήκᾰτον	κεχᾰρήκᾰτον	κεχᾰρήκᾰμεν	κεχᾰρήκᾰτε	κεχᾰρήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	κεχᾰρήκω	κεχᾰρήκῃς	κεχᾰρήκῃ	κεχᾰρήκητον	κεχᾰρήκητον	κεχᾰρήκωμεν	κεχᾰρήκητε	κεχᾰρήκωσῐ(ν)
	optative	κεχᾰρήκοιμῐ, κεχᾰρηκοίην	κεχᾰρήκοις, κεχᾰρηκοίης	κεχᾰρήκοι, κεχᾰρηκοίη	κεχᾰρήκοιτον	κεχᾰρηκοίτην	κεχᾰρήκοιμεν	κεχᾰρήκοιτε	κεχᾰρήκοιεν
	imperative		κεχᾰ́ρηκε	κεχᾰρηκέτω	κεχᾰρήκετον	κεχᾰρηκέτων		κεχᾰρήκετε	κεχᾰρηκόντων
		active
infinitive		κεχᾰρηκέναι
participle	m	κεχᾰρηκώς
	f	κεχᾰρηκυῖᾰ
	n	κεχᾰρηκός
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ἐπιχαίρω (epikhaírō)
Χαιρέας (Khairéas)
Χαιρεφῶν (Khairephôn)
Χαιρώνεια (Khairṓneia)
Χαιρωνεύς (Khairōneús)

References

χαίρω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
χαίρω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
χαίρω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
χαίρω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
χαίρω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
χαίρω in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
G5463 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979

Greek

Verb

χαίρω • (chaíro) (simple past -) (largely found in the expressions shown)

be happy, be glad

Χαίρε Μαρία ― Chaíre María ― Hail Mary

χαίρετε ― chaírete ― hi, hello, greetings

χαίρω πολύ ― chaíro polý ― pleased to meet you

χαίρω καλής φήμης ― chaíro kalís fímis ― have a good reputation

χαίρω μεγάλης εκτιμήσεως ― chaíro megális ektimíseos ― to hold in high esteem

χαίρω άκρας υγείας ― chaíro ákras ygeías ― to enjoy good health

χάρηκα πολύ ― chárika polý ― pleased to have met you

Synonyms

χαίρομαι (chaíromai) (a deponent verb, but some sources imply that this is a passive form of χαίρω)

Related terms

χαιρετώ (chairetó, “to say hello”)
χαίρετε (chaírete, “hello, greetings”)
χαίρω πολύ (chaíro polý, “pleased to meet you”)
Χαίρε Μαρία (Chaíre María, “Hail Mary”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.