υπηκοότητα

Greek

Etymology

υπήκοος (ypíkoos, “citizen, national”) +‎ -ότητα (-ótita, “-ity, -ness”). First attested 1831.

Noun

υπηκοότητα • (ypikoótita) f (uncountable)

citizenship, nationality

Declension

Declension of υπηκοότητα (ypikoótita)

	singular
nominative	υπηκοότητα •
genitive	υπηκοότητας •
accusative	υπηκοότητα •
vocative	υπηκοότητα •

Synonyms

ιθαγένεια f (ithagéneia)

Further reading

Ιθαγένεια on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.