σφέτερος

Ancient Greek

Etymology

From the stem of σφεῖς (spheîs, “they”) +‎ -τερος (-teros, contrastive suffix).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /spʰé.te.ros/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈspʰɛ.tɛ.ros/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈsɸe.te.ros/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈsfe.te.ros/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈsfe.te.ros/

Adjective

σφέτερος • (sphéteros) m (feminine σφετέρᾱ, neuter σφέτερον); first/second declension

(the only sense in Epic) third-person plural possessive pronoun, including reflexive
1. (modifying a noun) their, of theirs; their own
2. (as substantive, often with article) theirs, their own
sometimes possessive and possessive reflexive of other persons: first-person singular and plural, second-person singular and plural, third-person singular

Inflection

First and second declension of σφέτερος; σφετέρᾱ; σφέτερον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	σφέτερος sphéteros	σφετέρᾱ sphetérā	σφέτερον sphéteron	σφετέρω sphetérō	σφετέρᾱ sphetérā	σφετέρω sphetérō	σφέτεροι sphéteroi	σφέτεραι sphéterai	σφέτερᾰ sphétera
Genitive	σφετέρου sphetérou	σφετέρᾱς sphetérās	σφετέρου sphetérou	σφετέροιν sphetéroin	σφετέραιν sphetérain	σφετέροιν sphetéroin	σφετέρων sphetérōn	σφετέρων sphetérōn	σφετέρων sphetérōn
Dative	σφετέρῳ sphetérōi	σφετέρᾳ sphetérāi	σφετέρῳ sphetérōi	σφετέροιν sphetéroin	σφετέραιν sphetérain	σφετέροιν sphetéroin	σφετέροις sphetérois	σφετέραις sphetérais	σφετέροις sphetérois
Accusative	σφέτερον sphéteron	σφετέρᾱν sphetérān	σφέτερον sphéteron	σφετέρω sphetérō	σφετέρᾱ sphetérā	σφετέρω sphetérō	σφετέρους sphetérous	σφετέρᾱς sphetérās	σφέτερᾰ sphétera
Vocative	σφέτερε sphétere	σφετέρᾱ sphetérā	σφέτερον sphéteron	σφετέρω sphetérō	σφετέρᾱ sphetérā	σφετέρω sphetérō	σφέτεροι sphéteroi	σφέτεραι sphéterai	σφέτερᾰ sphétera
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	σφέτερον sphéteron			(σφέτερος) (sphéteros)			(σφέτερος) (sphéteros)
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First and second declension of σφέτερος; σφετέρᾱ; σφέτερον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	σφέτερος sphéteros	σφετέρᾱ sphetérā	σφέτερον sphéteron	σφετέρω sphetérō	σφετέρᾱ sphetérā	σφετέρω sphetérō	σφέτεροι sphéteroi	σφέτεραι sphéterai	σφέτερᾰ sphétera
Genitive	σφετέρου / σφετεροῖο / σφετέροιο / σφετερόο / σφετέροο sphetérou / spheteroîo / sphetéroio / spheteróo / sphetéroo	σφετέρᾱς sphetérās	σφετέρου / σφετεροῖο / σφετέροιο / σφετερόο / σφετέροο sphetérou / spheteroîo / sphetéroio / spheteróo / sphetéroo	σφετέροιῐν sphetéroiin	σφετέραι(ῐ)ν / σφετέρῃῐν sphetérai(i)n / sphetérēiin	σφετέροιῐν sphetéroiin	σφετέρων sphetérōn	σφετέρων sphetérōn	σφετέρων sphetérōn
Dative	σφετέρῳ sphetérōi	σφετέρᾳ sphetérāi	σφετέρῳ sphetérōi	σφετέροιῐν sphetéroiin	σφετέραι(ῐ)ν / σφετέρῃῐν sphetérai(i)n / sphetérēiin	σφετέροιῐν sphetéroiin	σφετέροισῐ(ν) / σφετέροις sphetéroisi(n) / sphetérois	σφετέρῃσῐ(ν) / σφετέρῃς / σφετέραις sphetérēisi(n) / sphetérēis / sphetérais	σφετέροισῐ(ν) / σφετέροις sphetéroisi(n) / sphetérois
Accusative	σφέτερον sphéteron	σφετέρᾱν sphetérān	σφέτερον sphéteron	σφετέρω sphetérō	σφετέρᾱ sphetérā	σφετέρω sphetérō	σφετέρους sphetérous	σφετέρᾱς sphetérās	σφέτερᾰ sphétera
Vocative	σφέτερε sphétere	σφετέρᾱ sphetérā	σφέτερον sphéteron	σφετέρω sphetérō	σφετέρᾱ sphetérā	σφετέρω sphetérō	σφέτεροι sphéteroi	σφέτεραι sphéterai	σφέτερᾰ sphétera
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	σφέτερον sphéteron			—			—
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

σφετερίζομαι (spheterízomai)