στραβίζω

Ancient Greek

Etymology

From στραβός (strabós, “distorted, squinting”)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /stra.bíz.dɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /straˈbi.zo/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /straˈβi.zo/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /straˈvi.zo/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /straˈvi.zo/

Verb

στρᾰβῐ́ζω • (strabízō)

to have distorted eyes, to squint
- Hesychius, Words Ι

Inflection

Present: στραβίζω, στραβίζομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	στραβίζω	στραβίζεις	στραβίζει	στραβίζετον	στραβίζετον	στραβίζομεν	στραβίζετε	στραβίζουσῐ(ν)
	subjunctive	στραβίζω	στραβίζῃς	στραβίζῃ	στραβίζητον	στραβίζητον	στραβίζωμεν	στραβίζητε	στραβίζωσῐ(ν)
	optative	στραβίζοιμῐ	στραβίζοις	στραβίζοι	στραβίζοιτον	στραβιζοίτην	στραβίζοιμεν	στραβίζοιτε	στραβίζοιεν
	imperative		στραβῖζε	στραβιζέτω	στραβίζετον	στραβιζέτων		στραβίζετε	στραβιζόντων
middle/ passive	indicative	στραβίζομαι	στραβίζει/ στραβίζῃ	στραβίζεται	στραβίζεσθον	στραβίζεσθον	στραβιζόμεθᾰ	στραβίζεσθε	στραβίζονται
	subjunctive	στραβίζωμαι	στραβίζῃ	στραβίζηται	στραβίζησθον	στραβίζησθον	στραβιζώμεθᾰ	στραβίζησθε	στραβίζωνται
	optative	στραβιζοίμην	στραβίζοιο	στραβίζοιτο	στραβίζοισθον	στραβιζοίσθην	στραβιζοίμεθᾰ	στραβίζοισθε	στραβίζοιντο
	imperative		στραβίζου	στραβιζέσθω	στραβίζεσθον	στραβιζέσθων		στραβίζεσθε	στραβιζέσθων
		active				middle/passive
infinitive		στραβίζειν				στραβίζεσθαι
participle		στραβίζων, στραβίζουσᾰ, στραβῖζον				στραβιζόμενος, στραβιζομένη, στραβιζόμενον

στραβίζω

Ancient Greek

Etymology

Pronunciation

Verb

Inflection

Further reading