σκαμμωνία

Ancient Greek

σκαμμωνίᾱ • (skammōníā) f (genitive σκαμμωνίᾱς); first declension

First declension of ἡ σκαμμωνίᾱ; τῆς σκαμμωνίᾱς (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ σκαμμωνίᾱ hē skammōníā	τὼ σκαμμωνίᾱ tṑ skammōníā	αἱ σκαμμωνίαι hai skammōníai
Genitive	τῆς σκαμμωνίᾱς tês skammōníās	τοῖν σκαμμωνίαιν toîn skammōníain	τῶν σκαμμωνιῶν tôn skammōniôn
Dative	τῇ σκαμμωνίᾳ têi skammōníāi	τοῖν σκαμμωνίαιν toîn skammōníain	ταῖς σκαμμωνίαις taîs skammōníais
Accusative	τὴν σκαμμωνίᾱν tḕn skammōníān	τὼ σκαμμωνίᾱ tṑ skammōníā	τᾱ̀ς σκαμμωνίᾱς tā̀s skammōníās
Vocative	σκαμμωνίᾱ skammōníā	σκαμμωνίᾱ skammōníā	σκαμμωνίαι skammōníai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.