σαρωτής
Greek
Noun
σαρωτής • (sarotís) m (plural σαρωτές)
Declension
declension of σαρωτής
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | σαρωτής • | σαρωτές • |
| genitive | σαρωτή • | σαρωτών • |
| accusative | σαρωτή • | σαρωτές • |
| vocative | σαρωτή • | σαρωτές • |
Synonyms
- σκάνερ n (skáner)
Further reading
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.