προάγω

Ancient Greek

Etymology

From πρό (pró, “before”) + ἄγω (ágō, “to go, lead”)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pro.á.ɡɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /proˈa.ɡo/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /proˈa.ɣo/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /proˈa.ɣo/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /proˈa.ɣo/

Verb

προᾰ́γω • (proágō)

to lead forward, on, onward
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 3.148
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 8.132
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Cyropaedia 3.3.23
- 440 BCE – 390 BCE, Andocides, On his Return 9
1. to bring forward
  - 428 BCE – 347 BCE, Plato, Laws 960A
  - 428 BCE – 347 BCE, Plato, The Statesman 262C
  - 428 BCE – 347 BCE, Plato, Epistles 341D
  - 46 CE – 120 CE, Plutarch, Moralia 2.552D
  - 100 CE – 200 CE, Pollux, Onomasticon 3.8
  - 200 CE – 400 CE, Heliodorus of Emesa, Aethiopica 7.23
2. to lead on, induce, persuade
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 9.90
  - 460 BCE – 395 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 3.59
  - 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 206
  - 360 BCE, Plato, Timaeus 22A
  - 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Hellenica 3.5.2
  - 436 BCE – 338 BCE, Isocrates, Panegyricus 174
  - 436 BCE – 338 BCE, Isocrates, On the Peace 121
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Rhetoric 1354A.25
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Rhetoric 1415A.37
  - 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Memorabilia 1.4.1
  - 436 BCE – 338 BCE, Isocrates, To Philip 141
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Leptines 36
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Aristocrates 1
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 2.121
  - 396 BCE – 323 BCE, Lycurgus of Athens, Collected Works 33
  - 346 BCE, Demosthenes, On the Peace 14
  - 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Hipparchicus 5.15
  - 389 BCE – 314 BCE, Aeschines, Collected Works 3.117
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Politics 1270B.2
  - 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Memorabilia 1.2.22
  - 436 BCE – 338 BCE, Isocrates, Against Lochites 8
  - 361 BCE, Demosthenes, Against Midias 79
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Physics 194A.31
  - 346 BCE, Demosthenes, On the Peace 23
3. to carry on or forward
  - 460 BCE – 395 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 6.18
  - 460 BCE – 395 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 1.75
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Politics 1274A.10
  - 519 BCE – 422 BCE, Cratinus, Collected Works 300
  - 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 163
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Prooemia 38
  - 400 BCE – 250 BCE, Aristoxenus, Historical Fragments 81
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Metaphysics 985B.24
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Sophistical Refutations 183B.29
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Poetics 1449A.13
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Nicomachean Ethics 1098A.22
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Politics 1282B.35
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 7.50
  - 343 BCE, Demosthenes, On the False Embassy 266
  1. (of persons) to promote, prefer
    - 400 BCE – 200 BCE, Isyllus, Poetic Inscription 3
    - 200 BCE – 118 BCE, Polybius, The Histories 12.13.6
    - 46 CE – 120 CE, Plutarch, Themistocles 7
    - 46 CE – 120 CE, Plutarch, Galba 20
    - 125 CE – 200 CE, Lucian, Alexander the False Prophet 55
  2. to prefer
    - 93 CE – 94 CE, Josephus, Antiquities of the Jews 4.8.44
4. (in perfect passive with a middle sense)
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Conon 23
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Nicomachean Ethics 1180A.8
(seemingly intransitive, properly of an officer) to lead on, advance, push forward
- 428 BCE – 347 BCE, Plato, Phaedrus 227C
- 428 BCE – 347 BCE, Plato, Phaedo 90B
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Anabasis 6.5.6
- 75 CE, Josephus, The Jewish War 6.1.6
- 200 BCE – 118 BCE, Polybius, The Histories 2.65.1
- 200 BCE – 118 BCE, Polybius, The Histories 3.35.1
1. (figuratively) to precede
  - 428 BCE – 347 BCE, Plato, Laws 719A
  - 93 CE – 94 CE, Josephus, Antiquities of the Jews 19.6.2
2. to go on, advance
  - 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 181
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Physics 184A.19
  - 400 BCE – 300 BCE, Clearchus of Soli, Collected Works 6
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 9.92
  - New Testament, Second Epistle of John 9
  - 200 BCE – 118 BCE, Polybius, The Histories 18.8.1
  - 110 BCE – 35 BCE, Philodemus, Index Stoicorum 32
3. to excel
  - 40 CE – 90 CE, Dioscorides, Materia medica 1.71
  - 37 CE – 100 CE, Josephus, Against Apion 2.15

Inflection

Present: προᾰ́γω, προᾰ́γομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προᾰ́γω	προᾰ́γεις	προᾰ́γει	προᾰ́γετον	προᾰ́γετον	προᾰ́γομεν	προᾰ́γετε	προᾰ́γουσῐ(ν)
	subjunctive	προᾰ́γω	προᾰ́γῃς	προᾰ́γῃ	προᾰ́γητον	προᾰ́γητον	προᾰ́γωμεν	προᾰ́γητε	προᾰ́γωσῐ(ν)
	optative	προᾰ́γοιμῐ	προᾰ́γοις	προᾰ́γοι	προᾰ́γοιτον	προᾰγοίτην	προᾰ́γοιμεν	προᾰ́γοιτε	προᾰ́γοιεν
	imperative		πρόᾰγε	προᾰγέτω	προᾰ́γετον	προᾰγέτων		προᾰ́γετε	προᾰγόντων
middle/ passive	indicative	προᾰ́γομαι	προᾰ́γῃ, προᾰ́γει	προᾰ́γεται	προᾰ́γεσθον	προᾰ́γεσθον	προᾰγόμεθᾰ	προᾰ́γεσθε	προᾰ́γονται
	subjunctive	προᾰ́γωμαι	προᾰ́γῃ	προᾰ́γηται	προᾰ́γησθον	προᾰ́γησθον	προᾰγώμεθᾰ	προᾰ́γησθε	προᾰ́γωνται
	optative	προᾰγοίμην	προᾰ́γοιο	προᾰ́γοιτο	προᾰ́γοισθον	προᾰγοίσθην	προᾰγοίμεθᾰ	προᾰ́γοισθε	προᾰ́γοιντο
	imperative		προᾰ́γου	προᾰγέσθω	προᾰ́γεσθον	προᾰγέσθων		προᾰ́γεσθε	προᾰγέσθων
		active				middle/passive
infinitive		προᾰ́γειν				προᾰ́γεσθαι
participle	m	προᾰ́γων				προᾰγόμενος
	f	προᾰ́γουσᾰ				προᾰγομένη
	n	προᾰ́γον				προᾰγόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: προᾰ́ξω, προᾰ́ξομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προᾰ́ξω	προᾰ́ξεις	προᾰ́ξει	προᾰ́ξετον	προᾰ́ξετον	προᾰ́ξομεν	προᾰ́ξετε	προᾰ́ξουσῐ(ν)
active	optative	προᾰ́ξοιμῐ	προᾰ́ξοις	προᾰ́ξοι	προᾰ́ξοιτον	προᾰξοίτην	προᾰ́ξοιμεν	προᾰ́ξοιτε	προᾰ́ξοιεν
middle	indicative	προᾰ́ξομαι	προᾰ́ξῃ, προᾰ́ξει	προᾰ́ξεται	προᾰ́ξεσθον	προᾰ́ξεσθον	προᾰξόμεθᾰ	προᾰ́ξεσθε	προᾰ́ξονται
middle	optative	προᾰξοίμην	προᾰ́ξοιο	προᾰ́ξοιτο	προᾰ́ξοισθον	προᾰξοίσθην	προᾰξοίμεθᾰ	προᾰ́ξοισθε	προᾰ́ξοιντο
		active			middle
infinitive		προᾰ́ξειν			προᾰ́ξεσθαι
participle	m	προᾰ́ξων			προᾰξόμενος
	f	προᾰ́ξουσᾰ			προᾰξομένη
	n	προᾰ́ξον			προᾰξόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: πρόηξᾰ, προηξᾰ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πρόηξᾰ	πρόηξᾰς	πρόηξε(ν)	προήξᾰτον	προηξᾰ́την	προήξᾰμεν	προήξᾰτε	πρόηξᾰν
	subjunctive	προήξω	προήξῃς	προήξῃ	προήξητον	προήξητον	προήξωμεν	προήξητε	προήξωσῐ(ν)
	optative	προήξαιμῐ	προήξειᾰς, προήξαις	προήξειε(ν), προήξαι	προήξαιτον	προηξαίτην	προήξαιμεν	προήξαιτε	προήξειᾰν, προήξαιεν
	imperative		πρόηξον	προηξᾰ́τω	προήξᾰτον	προηξᾰ́των		προήξᾰτε	προηξᾰ́ντων
middle	indicative	προηξᾰ́μην	προήξω	προήξᾰτο	προήξᾰσθον	προηξᾰ́σθην	προηξᾰ́μεθᾰ	προήξᾰσθε	προήξᾰντο
	subjunctive	προήξωμαι	προήξῃ	προήξηται	προήξησθον	προήξησθον	προηξώμεθᾰ	προήξησθε	προήξωνται
	optative	προηξαίμην	προήξαιο	προήξαιτο	προήξαισθον	προηξαίσθην	προηξαίμεθᾰ	προήξαισθε	προήξαιντο
	imperative		πρόηξαι	προηξᾰ́σθω	προήξᾰσθον	προηξᾰ́σθων		προήξᾰσθε	προηξᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		προῆξαι			προήξᾰσθαι
participle	m	προήξᾱς			προηξᾰ́μενος
	f	προήξᾱσᾰ			προηξᾰμένη
	n	προῆξᾰν			προηξᾰ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πρόηχᾰ

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πρόηχᾰ	πρόηχᾰς	πρόηχε(ν)	προήχᾰτον	προήχᾰτον	προήχᾰμεν	προήχᾰτε	προήχᾱσῐ(ν)
	subjunctive	προήχω	προήχῃς	προήχῃ	προήχητον	προήχητον	προήχωμεν	προήχητε	προήχωσῐ(ν)
	optative	προήχοιμῐ, προηχοίην	προήχοις, προηχοίης	προήχοι, προηχοίη	προήχοιτον	προηχοίτην	προήχοιμεν	προήχοιτε	προήχοιεν
	imperative		πρόηχε	προηχέτω	προήχετον	προηχέτων		προήχετε	προηχόντων
		active
infinitive		προηχέναι
participle	m	προηχώς
	f	προηχυῖᾰ
	n	προηχός
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

προάγω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
προάγω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
προάγω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
G4254 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.