ποιμένας

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /poi̯.mé.nas/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pyˈmɛ.nas/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pyˈme.nas/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pyˈme.nas/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /piˈme.nas/

Noun

ποιμένᾰς • (poiménas)

accusative plural of ποιμήν (poimḗn)

Greek

Etymology

From Ancient Greek ποιμήν (poimḗn).

Noun

ποιμένας • (poiménas) m (plural ποιμένες)

shepherd
pastor, priest (shepherd of the people)

Declension

declension of ποιμένας

	singular	plural
nominative	ποιμένας •	ποιμένες •
genitive	ποιμένα •	ποιμένων •
accusative	ποιμένα •	ποιμένες •
vocative	ποιμένα •	ποιμένες •

Further reading

ποιμένας in Triantafyllides, Hidryma (1998) Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.