πλεονέκτημα

Greek

Etymology

From Ancient Greek πλεονεκτέω (pleonektéō) + -μα (-ma), from πλέον (pléon, “more”) + ἔχω (ékhō, “to have”).

Noun

πλεονέκτημα • (pleonéktima) n (plural πλεονεκτήματα)

profit, gain
advantage, boon (something offering the chance of gain)

Declension

declension of πλεονέκτημα

	singular	plural
nominative	πλεονέκτημα •	πλεονεκτήματα •
genitive	πλεονεκτήματος •	πλεονεκτημάτων •
accusative	πλεονέκτημα •	πλεονεκτήματα •
vocative	πλεονέκτημα •	πλεονεκτήματα •

Synonyms

αβαντάζ n (avantáz)
όφελος n (ófelos)
κέρδος n (kérdos)

Antonyms

μειονέκτημα (meionéktima)

Related terms

πλεονέκτης m (pleonéktis, “greedy person”)
πλεονεκτικός (pleonektikós, “profitable, advantageous”)
πλεονεκτικότητα f (pleonektikótita, “acquisitiveness”)
πλεονεκτώ (pleonektó, “to have the advantage”)

Further reading

πλεονέκτημα in Triantafyllides, Hidryma (1998) Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.