μέγας

Ancient Greek

Etymology

From conflation of Proto-Indo-European *méǵh₂s (“great”) with its derivative *meǵh₂los (“great”). Cognates include Sanskrit मह (mahá, “great, mighty, strong, abundant”), Middle Persian ms (meh, “great”) (< *mas), (Persian (mih)), Avestan 𐬨𐬀𐬰-‎ (maz-, “large”), Tocharian B māka (“large”), Hittite [script needed] (mēkkis, “much, many, numerous”), Old Armenian մեծ (mec), Old Irish maige (“great, large”), Albanian madh (“large”), Latin magnus and Old English micel (English much).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /mé.ɡas/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈmɛ.ɡas/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈme.ɣas/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈme.ɣas/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈme.ɣas/

Adjective

μέγᾰς • (mégas) m (feminine μεγάλη, neuter μέγᾰ); first/second declension

Inflection

First and second declension of μέγᾰς; μεγᾰ́λη; μέγᾰ (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	μέγᾰς mégas	μεγᾰ́λη megálē	μέγᾰ méga	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λᾱ megálā	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λοι megáloi	μεγᾰ́λαι megálai	μεγᾰ́λᾰ megála
Genitive	μεγᾰ́λου megálou	μεγᾰ́λης megálēs	μεγᾰ́λου megálou	μεγᾰ́λοιν megáloin	μεγᾰ́λαιν megálain	μεγᾰ́λοιν megáloin	μεγᾰ́λων megálōn	μεγᾰ́λων megálōn	μεγᾰ́λων megálōn
Dative	μεγᾰ́λῳ megálōi	μεγᾰ́λῃ megálēi	μεγᾰ́λῳ megálōi	μεγᾰ́λοιν megáloin	μεγᾰ́λαιν megálain	μεγᾰ́λοιν megáloin	μεγᾰ́λοις megálois	μεγᾰ́λαις megálais	μεγᾰ́λοις megálois
Accusative	μέγᾰν mégan	μεγᾰ́λην megálēn	μέγᾰ méga	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λᾱ megálā	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λους megálous	μεγᾰ́λᾱς megálās	μεγᾰ́λᾰ megála
Vocative	μεγᾰ́λε / μέγᾰς megále / mégas	μεγᾰ́λη megálē	μέγᾰ méga	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λᾱ megálā	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λοι megáloi	μεγᾰ́λαι megálai	μεγᾰ́λᾰ megála
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	μεγᾰ́λως / μέγᾰ megálōs / méga			μείζων; Koine μειζότερος / μεγαλώτερος meízōn? Koine meizóteros / megalṓteros			μέγιστος; Koine μεγαλώτατος mégistos? Koine megalṓtatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First and second declension of μέγᾰς; μεγᾰ́λη; μέγᾰ (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	μέγᾰς mégas	μεγᾰ́λη megálē	μέγᾰ méga	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λᾱ megálā	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λοι megáloi	μεγᾰ́λαι megálai	μεγᾰ́λᾰ megála
Genitive	μεγᾰ́λου / μεγᾰλοῖο / μεγᾰ́λοιο / μεγᾰλόο / μεγᾰ́λοο megálou / megaloîo / megáloio / megalóo / megáloo	μεγᾰ́λης megálēs	μεγᾰ́λου / μεγᾰλοῖο / μεγᾰ́λοιο / μεγᾰλόο / μεγᾰ́λοο megálou / megaloîo / megáloio / megalóo / megáloo	μεγᾰ́λοιῐν megáloiin	μεγᾰ́λαι(ῐ)ν / μεγᾰ́λῃῐν megálai(i)n / megálēiin	μεγᾰ́λοιῐν megáloiin	μεγᾰ́λων megálōn	μεγᾰλᾱ́ων / μεγᾰλέ͜ων / μεγᾰλῶν megalā́ōn / megalé͜ōn / megalôn	μεγᾰ́λων megálōn
Dative	μεγᾰ́λῳ megálōi	μεγᾰ́λῃ megálēi	μεγᾰ́λῳ megálōi	μεγᾰ́λοιῐν megáloiin	μεγᾰ́λαι(ῐ)ν / μεγᾰ́λῃῐν megálai(i)n / megálēiin	μεγᾰ́λοιῐν megáloiin	μεγᾰ́λοισῐ(ν) / μεγᾰ́λοις megáloisi(n) / megálois	μεγᾰ́λῃσῐ(ν) / μεγᾰ́λῃς / μεγᾰ́λαις megálēisi(n) / megálēis / megálais	μεγᾰ́λοισῐ(ν) / μεγᾰ́λοις megáloisi(n) / megálois
Accusative	μέγᾰν mégan	μεγᾰ́λην megálēn	μέγᾰ méga	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λᾱ megálā	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λους megálous	μεγᾰ́λᾱς megálās	μεγᾰ́λᾰ megála
Vocative	μεγᾰ́λε / μέγᾰς megále / mégas	μεγᾰ́λη megálē	μέγᾰ méga	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λᾱ megálā	μεγᾰ́λω megálō	μεγᾰ́λοι megáloi	μεγᾰ́λαι megálai	μεγᾰ́λᾰ megála
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	μεγᾰ́λως / μέγᾰ megálōs / méga			μείζων meízōn			μέγιστος mégistos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

References

μέγας in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
μέγας in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
μέγας in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
μέγας in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
μέγας in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
μέγας in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
G3173 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979
Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- ample idem, page 28.
- big idem, page 78.
- bulky idem, page 103.
- burly idem, page 105.
- capacious idem, page 111.
- commodious idem, page 148.
- considerable idem, page 163.
- distinct idem, page 241.
- enormous idem, page 276.
- extensive idem, page 296.
- gigantic idem, page 359.
- great idem, page 372.
- heavy idem, page 393.
- large idem, page 476.
- loud idem, page 501.
- lusty idem, page 505.
- mighty idem, page 528.
- palatial idem, page 589.
- potent idem, page 629.
- powerful idem, page 630.
- resonant idem, page 703.
- severe idem, page 759.
- spacious idem, page 797.
- stentorian idem, page 815.
- stout idem, page 821.
- strong idem, page 827.
- sturdy idem, page 830.
- substantial idem, page 832.
- tall idem, page 854.
- vast idem, page 945.
Smyth, Herbert Weir (1920), “Part II: Inflection”, in A Greek grammar for colleges, Cambridge: American Book Company, § 311

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.