μάρτυρας

Greek

Etymology

From Ancient Greek μάρτυς (mártus).

Noun

μάρτυρας • (mártyras) m, f (plural μάρτυρες)

witness (the person)
martyr

Declension

declension of μάρτυρας

	singular	plural
nominative	μάρτυρας •	μάρτυρες •
genitive	μάρτυρα •	μαρτύρων •
accusative	μάρτυρα •	μάρτυρες •
vocative	μάρτυρα •	μάρτυρες •

Related terms

Terms related to μάρτυρας

αμαρτύρητος (amartýritos, “unconfirmed”)
αμάρτυρος (amártyros, “unattested”)
μαρτυρία f (martyría, “evidence, testimony”)

μαρτυρικός (martyrikós, “suffering, martyr's”)
μαρτύριο n (martýrio, “martyrdom, torment”)
μαρτυρώ f (martyró, “to testify, to bear witness, to suffer”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.