κυνόδοντας

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ky.nó.don.tas/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /kyˈno.don.tas/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /kyˈno.ðon.tas/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /cyˈno.ðon.tas/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ciˈno.ðon.das/

Noun

κῠνόδοντᾰς • (kunódontas) m

accusative plural of κῠνόδους, κῠνόδων (kunódous, kunódōn)

Greek

Etymology

From the Ancient Greek κῠνόδους (kunódous).

Noun

κυνόδοντας • (kynódontas) m (plural κυνόδοντες)

canine tooth, cuspid

Declension

declension of κυνόδοντας

	singular	plural
nominative	κυνόδοντας •	κυνόδοντες •
genitive	κυνόδοντα •	κυνοδόντων •
accusative	κυνόδοντα •	κυνόδοντες •
vocative	κυνόδοντα •	κυνόδοντες •

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.