κεῖνος

Ancient Greek

κεῖνος • (keînos)

First and second declension of κεῖνος; κείνη; κεῖνο (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	κεῖνος keînos	κείνη keínē	κεῖνο keîno	κείνω keínō	κείνᾱ keínā	κείνω keínō	κεῖνοι keînoi	κεῖναι keînai	κεῖνᾰ keîna
Genitive	κείνου keínou	κείνης keínēs	κείνου keínou	κείνοιν keínoin	κείναιν keínain	κείνοιν keínoin	κείνων keínōn	κείνων keínōn	κείνων keínōn
Dative	κείνῳ keínōi	κείνῃ keínēi	κείνῳ keínōi	κείνοιν keínoin	κείναιν keínain	κείνοιν keínoin	κείνοις keínois	κείναις keínais	κείνοις keínois
Accusative	κεῖνον keînon	κείνην keínēn	κεῖνο keîno	κείνω keínō	κείνᾱ keínā	κείνω keínō	κείνους keínous	κείνᾱς keínās	κεῖνᾰ keîna
Vocative	κεῖνε keîne	κείνη keínē	κεῖνο keîno	κείνω keínō	κείνᾱ keínā	κείνω keínō	κεῖνοι keînoi	κεῖναι keînai	κεῖνᾰ keîna
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	κείνως keínōs			κεινότερος keinóteros			κεινότᾰτος keinótatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.