κατεργάζομαι

Ancient Greek

Etymology

From κατα- (kata-, “against”) +‎ ἐργάζομαι (ergázomai, “to work, labor”)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ka.ter.ɡáz.do.mai̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ka.tɛrˈɡa.zo.mɛ/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ka.terˈɣa.zo.mɛ/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ka.terˈɣa.zo.me/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ka.terˈɣa.zo.me/

Verb

κᾰτεργάζομαι • (katergázomai)

to effect by labor, to achieve, accomplish
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 5.24
- 497 BCE – 405 BCE, Sophocles, Electra 1022
- 442 BCE, Sophocles, Antigone 57
- 391 BCE, Aristophanes, Assemblywomen 247
- 460 BCE – 395 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 4.65
- 110 BCE – 35 BCE, Philodemus, On Rhetoric 2.31
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Hiero 2.2
- 440 BCE – 390 BCE, Andocides, On the Peace 8
- 424 BCE, Aristophanes, The Knights 933
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Memorabilia 3.5.11
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 1.123
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 1.141
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 4.66
- 413 BCE, Euripides, Iphigenia in Tauris 1081
- 480 BCE – 411 BCE, Antiphon of Rhamnus, First Tetralogy 1.4
- 445 BCE – 380 BCE, Lysias, Against Philon 9
- 125 CE – 200 CE, Lucian, Hermotimus 5
1. to earn or gain by labor
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 3.65
  - 430 BCE, Euripides, Herakles' Children 1046
  - 389 BCE – 314 BCE, Aeschines, Against Ctesiphon 229
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Stephanus 1 66
  - 380 BCE, Plato, Gorgias 473D
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 7.102
2. (absolute) to achieve one's object, to be successful
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 5.78
3. (with accusative of person) to make an end of, finish, kill
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 1.24
  - 428 BCE, Euripides, Hippolytus 888
  - 497 BCE – 405 BCE, Sophocles, Women of Trachis 1094
  1. to overpower, subdue, conquer
    - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 6.2
    - 424 BCE, Aristophanes, The Knights 842
    - 460 BCE – 395 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 4.85
    - 436 BCE – 338 BCE, Isocrates, Evagoras 59
    - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 8.100
    - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 5.111
    - 458 BCE, Aeschylus, Agamemnon 526
    - 371 BCE – 287 BCE, Theophrastus, On the Causes of Plants 3.1.3
  2. to prevail upon
    - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 7.6
    - 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Memorabilia 2.3.16
    - 50BC-50AD, Parthenius, Collected Works 13.1
    - 46 CE – 120 CE, Plutarch, Fabius Maximus 21
    - 64 BCE – 24 CE, Strabo, Geography 10.4.2
    - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 9.108
  3. (with duplicate accusative) to do something to one
    - 440 BCE – 390 BCE, Andocides, On his Return 17
to work up for use
- 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, History of Animals 501B.30
- 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, On Youth, Old Age, Life and Death, and Respiration 469A.31
- 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, On Breath 482B.16
- 129 CE – 216 CE, Galen, Collected Works 11.649
- 129 CE – 216 CE, Galen, Collected Works 17.430
- 424 BCE, Aristophanes, The Knights 714
- 100 CE – 200 CE, Longus, Collected Works 3.30
- 60 BCE – 7 BCE, Dionysius of Halicarnassus, Roman Antiquities 5.13
- 129 CE – 216 CE, Galen, Collected Works 11.367
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 4.194
- 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, History of Animals 552A.24
- 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Aphobus 1 10
- 371 BCE – 287 BCE, Theophrastus, On the Causes of Plants 5.17.2
- 100 BCE – 1 BCE, Diodorus Siculus, Library 1.98
to work at, practice
- 360 BCE, Plato, Timaeus 88C
to level
- 93 CE – 94 CE, Josephus, Antiquities of the Jews 11.3.4
- 300 BCE – 200 BCE, Septuagint, 1 Esdras 4.4

Inflection

Present: κατεργᾰ́ζομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	κατεργᾰ́ζομαι	κατεργᾰ́ζῃ, κατεργᾰ́ζει	κατεργᾰ́ζεται	κατεργᾰ́ζεσθον	κατεργᾰ́ζεσθον	κατεργᾰζόμεθᾰ	κατεργᾰ́ζεσθε	κατεργᾰ́ζονται
	subjunctive	κατεργᾰ́ζωμαι	κατεργᾰ́ζῃ	κατεργᾰ́ζηται	κατεργᾰ́ζησθον	κατεργᾰ́ζησθον	κατεργᾰζώμεθᾰ	κατεργᾰ́ζησθε	κατεργᾰ́ζωνται
	optative	κατεργᾰζοίμην	κατεργᾰ́ζοιο	κατεργᾰ́ζοιτο	κατεργᾰ́ζοισθον	κατεργᾰζοίσθην	κατεργᾰζοίμεθᾰ	κατεργᾰ́ζοισθε	κατεργᾰ́ζοιντο
	imperative		κατεργᾰ́ζου	κατεργᾰζέσθω	κατεργᾰ́ζεσθον	κατεργᾰζέσθων		κατεργᾰ́ζεσθε	κατεργᾰζέσθων
						middle/passive
infinitive						κατεργᾰ́ζεσθαι
participle	m					κατεργᾰζόμενος
	f					κατεργᾰζομένη
	n					κατεργᾰζόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: κατειργᾰζόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	κατειργᾰζόμην	κατειργᾰ́ζου	κατειργᾰ́ζετο	κατειργᾰ́ζεσθον	κατειργᾰζέσθην	κατειργᾰζόμεθᾰ	κατειργᾰ́ζεσθε	κατειργᾰ́ζοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: κατεργᾰ́σομαι, κατεργᾰσθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	κατεργᾰ́σομαι	κατεργᾰ́σῃ, κατεργᾰ́σει	κατεργᾰ́σεται	κατεργᾰ́σεσθον	κατεργᾰ́σεσθον	κατεργᾰσόμεθᾰ	κατεργᾰ́σεσθε	κατεργᾰ́σονται
middle	optative	κατεργᾰσοίμην	κατεργᾰ́σοιο	κατεργᾰ́σοιτο	κατεργᾰ́σοισθον	κατεργᾰσοίσθην	κατεργᾰσοίμεθᾰ	κατεργᾰ́σοισθε	κατεργᾰ́σοιντο
passive	indicative	κατεργᾰσθήσομαι	κατεργᾰσθήσῃ	κατεργᾰσθήσεται	κατεργᾰσθήσεσθον	κατεργᾰσθήσεσθον	κατεργᾰσθησόμεθᾰ	κατεργᾰσθήσεσθε	κατεργᾰσθήσονται
passive	optative	κατεργᾰσθησοίμην	κατεργᾰσθήσοιο	κατεργᾰσθήσοιτο	κατεργᾰσθήσοισθον	κατεργᾰσθησοίσθην	κατεργᾰσθησοίμεθᾰ	κατεργᾰσθήσοισθε	κατεργᾰσθήσοιντο
					middle		passive
infinitive					κατεργᾰ́σεσθαι		κατεργᾰσθήσεσθαι
participle	m				κατεργᾰσόμενος		κατεργᾰσθησόμενος
	f				κατεργᾰσομένη		κατεργᾰσθησομένη
	n				κατεργᾰσόμενον		κατεργᾰσθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: κατειργᾰσᾰ́μην, κατειργᾰ́σθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	κατειργᾰσᾰ́μην	κατειργᾰ́σω	κατειργᾰ́σᾰτο	κατειργᾰ́σᾰσθον	κατειργᾰσᾰ́σθην	κατειργᾰσᾰ́μεθᾰ	κατειργᾰ́σᾰσθε	κατειργᾰ́σᾰντο
	subjunctive	κατεργᾰ́σωμαι	κατεργᾰ́σῃ	κατεργᾰ́σηται	κατεργᾰ́σησθον	κατεργᾰ́σησθον	κατεργᾰσώμεθᾰ	κατεργᾰ́σησθε	κατεργᾰ́σωνται
	optative	κατεργᾰσαίμην	κατεργᾰ́σαιο	κατεργᾰ́σαιτο	κατεργᾰ́σαισθον	κατεργᾰσαίσθην	κατεργᾰσαίμεθᾰ	κατεργᾰ́σαισθε	κατεργᾰ́σαιντο
	imperative		κατέργᾰσαι	κατεργᾰσᾰ́σθω	κατεργᾰ́σᾰσθον	κατεργᾰσᾰ́σθων		κατεργᾰ́σᾰσθε	κατεργᾰσᾰ́σθων
passive	indicative	κατειργᾰ́σθην	κατειργᾰ́σθης	κατειργᾰ́σθη	κατειργᾰ́σθητον	κατειργᾰσθήτην	κατειργᾰ́σθημεν	κατειργᾰ́σθητε	κατειργᾰ́σθησᾰν
	subjunctive	κατεργᾰσθῶ	κατεργᾰσθῇς	κατεργᾰσθῇ	κατεργᾰσθῆτον	κατεργᾰσθῆτον	κατεργᾰσθῶμεν	κατεργᾰσθῆτε	κατεργᾰσθῶσῐ(ν)
	optative	κατεργᾰσθείην	κατεργᾰσθείης	κατεργᾰσθείη	κατεργᾰσθεῖτον, κατεργᾰσθείητον	κατεργᾰσθείτην, κατεργᾰσθειήτην	κατεργᾰσθεῖμεν, κατεργᾰσθείημεν	κατεργᾰσθεῖτε, κατεργᾰσθείητε	κατεργᾰσθεῖεν, κατεργᾰσθείησᾰν
	imperative		κατεργᾰ́σθητῐ	κατεργᾰσθήτω	κατεργᾰ́σθητον	κατεργᾰσθήτων		κατεργᾰ́σθητε	κατεργᾰσθέντων
					middle		passive
infinitive					κατεργᾰ́σᾰσθαι		κατεργᾰσθῆναι
participle	m				κατεργᾰσᾰ́μενος		κατεργᾰσθείς
	f				κατεργᾰσᾰμένη		κατεργᾰσθεῖσᾰ
	n				κατεργᾰσᾰ́μενον		κατεργᾰσθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: κατείργᾰσμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	κατείργᾰσμαι	κατείργᾰσαι	κατείργᾰσται	κατείργᾰσθον	κατείργᾰσθον	κατειργᾰ́σμεθᾰ	κατείργᾰσθε	κατειργᾰ́δᾰται
	subjunctive	κατειργᾰσμένος ὦ	κατειργᾰσμένος ᾖς	κατειργᾰσμένος ᾖ	κατειργᾰσμένω ἦτον	κατειργᾰσμένω ἦτον	κατειργᾰσμένοι ὦμεν	κατειργᾰσμένοι ἦτε	κατειργᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	κατειργᾰσμένος εἴην	κατειργᾰσμένος εἴης	κατειργᾰσμένος εἴη	κατειργᾰσμένοι εἴητον/εἶτον	κατειργᾰσμένω εἰήτην/εἴτην	κατειργᾰσμένοι εἴημεν/εἶμεν	κατειργᾰσμένοι εἴητε/εἶτε	κατειργᾰσμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		κατείργᾰσο	κατειργᾰ́σθω	κατείργᾰσθον	κατειργᾰ́σθων		κατείργᾰσθε	κατειργᾰ́σθων
						middle/passive
infinitive						κατειργᾰ́σθαι
participle	m					κατειργᾰσμένος
	f					κατειργᾰσμένη
	n					κατειργᾰσμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: κατειργᾰ́σμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	κατειργᾰ́σμην	κατείργᾰσο	κατείργᾰστο	κατείργᾰσθον	κατειργᾰ́σθην	κατειργᾰ́σμεθᾰ	κατείργᾰσθε	κατειργᾰ́δᾰτο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.