κάκιστος

Ancient Greek

Etymology

From κακός (kakós) +‎ -ιστος (-istos).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ká.kis.tos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈka.kis.tos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈka.kis.tos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈka.cis.tos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈka.cis.tos/

Adjective

κάκιστος • (kákistos)

superlative degree of κακός (kakós)

Declension

First and second declension of κάκιστος; κακίστη; κάκιστον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	κάκιστος kákistos	κακίστη kakístē	κάκιστον kákiston	κακίστω kakístō	κακίστᾱ kakístā	κακίστω kakístō	κάκιστοι kákistoi	κάκισται kákistai	κάκιστᾰ kákista
Genitive	κακίστου kakístou	κακίστης kakístēs	κακίστου kakístou	κακίστοιν kakístoin	κακίσταιν kakístain	κακίστοιν kakístoin	κακίστων kakístōn	κακίστων kakístōn	κακίστων kakístōn
Dative	κακίστῳ kakístōi	κακίστῃ kakístēi	κακίστῳ kakístōi	κακίστοιν kakístoin	κακίσταιν kakístain	κακίστοιν kakístoin	κακίστοις kakístois	κακίσταις kakístais	κακίστοις kakístois
Accusative	κάκιστον kákiston	κακίστην kakístēn	κάκιστον kákiston	κακίστω kakístō	κακίστᾱ kakístā	κακίστω kakístō	κακίστους kakístous	κακίστᾱς kakístās	κάκιστᾰ kákista
Vocative	κάκιστε kákiste	κακίστη kakístē	κάκιστον kákiston	κακίστω kakístō	κακίστᾱ kakístā	κακίστω kakístō	κάκιστοι kákistoi	κάκισται kákistai	κάκιστᾰ kákista
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	κακίστως kakístōs			κακιστότερος kakistóteros			κακιστότᾰτος kakistótatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

References

κάκιστος in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.