ιθαγενής

Greek

Noun

ιθαγενής • (ithagenís) m, f (plural ιθαγενείς)

  1. indigenous person, aboriginal, aborigine

Declension

Synonyms

Adjective

ιθαγενής • (ithagenís) m (feminine ιθαγενής, neuter ιθαγενές)

  1. indigenous, aboriginal
    Ιθαγενείς πληθυσμοί της Αυστραλίας (Aboriginal people of Australia)

Declension

positive forms of ιθαγενής
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ιθαγενής • ιθαγενής • ιθαγενές • ιθαγενείς • ιθαγενείς • ιθαγενή •
genitive ιθαγενούς • ιθαγενούς • ιθαγενούς • ιθαγενών • ιθαγενών • ιθαγενών •
accusative ιθαγενή • ιθαγενή • ιθαγενές • ιθαγενείς • ιθαγενείς • ιθαγενή •
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο ιθαγενής, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο ιθαγενής (o pio ithagenís), etc.)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.