θέω

See also: θεῷ

Ancient Greek

Alternative forms

θείω (theíō) – Epic

Etymology

From earlier θεϝ- (thew-), possibly from a Proto-Indo-European *dʰew- (“to run, flow”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /tʰé.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈtʰɛ.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈθe.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈθe.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈθe.o/

Verb

θέω • (théō)

I run (fast)
I fly

Usage notes

In Attic, the combinations εο, εου, εω are not contracted.
The remaining tenses are usually suppleted by τρέχω (trékhō) and δρέμω (drémō).

Inflection

Present: θέω, θέομαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	θέω	θεῖς	θεῖ	θεῖτον	θεῖτον	θέομεν	θεῖτε	θέουσῐ(ν)
	subjunctive	θέω	θῇς	θῇ	θῆτον	θῆτον	θέωμεν	θῆτε	θέωσῐ(ν)
	optative	θεοίην, θέοιμῐ	θεοίης, θέοις	θεοίη, θέοι	θέοιτον, θεοίητον	θεοίτην, θεοιήτην	θέοιμεν, θεοίημεν	θέοιτε, θεοίητε	θέοιεν, θεοίησᾰν
	imperative		θεῖ	θείτω	θεῖτον	θείτων		θεῖτε	θεόντων
middle/ passive	indicative	θέομαι	θῇ	θεῖται	θεῖσθον	θεῖσθον	θεόμεθᾰ	θεῖσθε	θέονται
	subjunctive	θέωμαι	θῇ	θῆται	θῆσθον	θῆσθον	θεώμεθᾰ	θῆσθε	θέωνται
	optative	θεοίμην	θέοιο	θέοιτο	θέοισθον	θεοίσθην	θεοίμεθᾰ	θέοισθε	θέοιντο
	imperative		θέου	θείσθω	θεῖσθον	θείσθων		θεῖσθε	θείσθων
		active				middle/passive
infinitive		θεῖν				θεῖσθαι
participle	m	θέων				θεόμενος
	f	θέουσᾰ				θεομένη
	n	θέον				θεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔθεον, ἐθεόμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔθεον	ἐθεῖς	ἐθεῖ	ἐθεῖτον	ἐθείτην	ἐθέομεν	ἐθεῖτε	ἔθεον
middle/ passive	indicative	ἐθεόμην	ἐθέου	ἐθεῖτο	ἐθεῖσθον	ἐθείσθην	ἐθεόμεθᾰ	ἐθεῖσθε	ἐθέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: θέεσκον, θεεσκόμην (Ionic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	θέεσκον	θέεσκες	θέεσκε(ν)	θεέσκετον	θεεσκέτην	θεέσκομεν	θεέσκετε	θέεσκον
middle/ passive	indicative	θεεσκόμην	θεέσκου	θεέσκετο	θεέσκεσθον	θεεσκέσθην	θεεσκόμεθᾰ	θεέσκεσθε	θεέσκοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: θεύσω, θεύσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	θεύσω	θεύσεις	θεύσει	θεύσετον	θεύσετον	θεύσομεν	θεύσετε	θεύσουσῐ(ν)
active	optative	θεύσοιμῐ	θεύσοις	θεύσοι	θεύσοιτον	θευσοίτην	θεύσοιμεν	θεύσοιτε	θεύσοιεν
middle	indicative	θεύσομαι	θεύσῃ, θεύσει	θεύσεται	θεύσεσθον	θεύσεσθον	θευσόμεθᾰ	θεύσεσθε	θεύσονται
middle	optative	θευσοίμην	θεύσοιο	θεύσοιτο	θεύσοισθον	θευσοίσθην	θευσοίμεθᾰ	θεύσοισθε	θεύσοιντο
		active			middle
infinitive		θεύσειν			θεύσεσθαι
participle	m	θεύσων			θευσόμενος
	f	θεύσουσᾰ			θευσομένη
	n	θεῦσον			θευσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔθευσᾰ, ἐθευσᾰ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔθευσᾰ	ἔθευσᾰς	ἔθευσε(ν)	ἐθεύσᾰτον	ἐθευσᾰ́την	ἐθεύσᾰμεν	ἐθεύσᾰτε	ἔθευσᾰν
	subjunctive	θεύσω	θεύσῃς	θεύσῃ	θεύσητον	θεύσητον	θεύσωμεν	θεύσητε	θεύσωσῐ(ν)
	optative	θεύσαιμῐ	θεύσειᾰς, θεύσαις	θεύσειε(ν), θεύσαι	θεύσαιτον	θευσαίτην	θεύσαιμεν	θεύσαιτε	θεύσειᾰν, θεύσαιεν
	imperative		θεῦσον	θευσᾰ́τω	θεύσᾰτον	θευσᾰ́των		θεύσᾰτε	θευσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐθευσᾰ́μην	ἐθεύσω	ἐθεύσᾰτο	ἐθεύσᾰσθον	ἐθευσᾰ́σθην	ἐθευσᾰ́μεθᾰ	ἐθεύσᾰσθε	ἐθεύσᾰντο
	subjunctive	θεύσωμαι	θεύσῃ	θεύσηται	θεύσησθον	θεύσησθον	θευσώμεθᾰ	θεύσησθε	θεύσωνται
	optative	θευσαίμην	θεύσαιο	θεύσαιτο	θεύσαισθον	θευσαίσθην	θευσαίμεθᾰ	θεύσαισθε	θεύσαιντο
	imperative		θεῦσαι	θευσᾰ́σθω	θεύσᾰσθον	θευσᾰ́σθων		θεύσᾰσθε	θευσᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		θεῦσαι			θεύσᾰσθαι
participle	m	θεύσᾱς			θευσᾰ́μενος
	f	θεύσᾱσᾰ			θευσᾰμένη
	n	θεῦσᾰν			θευσᾰ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Terms derived from θέω (théō)

ἀμφιθέω (amphithéō)
ἀναθέω (anathéō)
ἀντιθέω (antithéō)
ἀποθέω (apothéō)
ἀποπροθέω (apoprothéō)
διαθέω (diathéō)
διεκθέω (diekthéō)
εἰσθέω (eisthéō)
ἐκθέω (ekthéō)
ἐπαναθέω (epanathéō)
ἐπιθέω (epithéō)
ἐπιπροθέω (epiprothéō)

θεῦσις (theûsis)
θοός (thoós)
καταθέω (katathéō)
μεταθέω (metathéō)
παραθέω (parathéō)
παρεκθέω (parekthéō)
περιαποθέω (periapothéō)
περιθέω (perithéō)
προεκθέω (proekthéō)
προθέω (prothéō)
προκαταθέω (prokatathéō)

προσθέω (prosthéō)
συμπαραθέω (sumparathéō)
συμπεριθέω (sumperithéō)
συνδιαθέω (sundiathéō)
συνεκθέω (sunekthéō)
συνθέω (sunthéō)
ὑπεκθέω (hupekthéō)
ὑπεκθέω (hupekthéō)
ὑπερθέω (huperthéō)
ὑποθέω (hupothéō)
ὠκύθοος (ōkúthoos)

References

θέω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
θέω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
θέω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
θέω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
θέω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
Encyclopedia Papyrus Larousse (1963)
J.B Hofmann, Ετυμολογικόν Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής (Etymologisches Wörterbuch des Griechischen)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.