θάπτω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *tʰapťō, perhaps from a Proto-Indo-European *dʰembʰ-, with cognates including Old Armenian դամբան (damban, “tomb”). Could also be a loanword.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /tʰáp.tɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈtʰap.to/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈθap.to/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈθap.to/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈθap.to/

Verb

θάπτω • (tháptō)

I honour with funeral rites
I bury

Inflection

Present: θᾰ́πτω, θᾰ́πτομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	θᾰ́πτω	θᾰ́πτεις	θᾰ́πτει	θᾰ́πτετον	θᾰ́πτετον	θᾰ́πτομεν	θᾰ́πτετε	θᾰ́πτουσῐ(ν)
	subjunctive	θᾰ́πτω	θᾰ́πτῃς	θᾰ́πτῃ	θᾰ́πτητον	θᾰ́πτητον	θᾰ́πτωμεν	θᾰ́πτητε	θᾰ́πτωσῐ(ν)
	optative	θᾰ́πτοιμῐ	θᾰ́πτοις	θᾰ́πτοι	θᾰ́πτοιτον	θᾰπτοίτην	θᾰ́πτοιμεν	θᾰ́πτοιτε	θᾰ́πτοιεν
	imperative		θᾰ́πτε	θᾰπτέτω	θᾰ́πτετον	θᾰπτέτων		θᾰ́πτετε	θᾰπτόντων
middle/ passive	indicative	θᾰ́πτομαι	θᾰ́πτῃ, θᾰ́πτει	θᾰ́πτεται	θᾰ́πτεσθον	θᾰ́πτεσθον	θᾰπτόμεθᾰ	θᾰ́πτεσθε	θᾰ́πτονται
	subjunctive	θᾰ́πτωμαι	θᾰ́πτῃ	θᾰ́πτηται	θᾰ́πτησθον	θᾰ́πτησθον	θᾰπτώμεθᾰ	θᾰ́πτησθε	θᾰ́πτωνται
	optative	θᾰπτοίμην	θᾰ́πτοιο	θᾰ́πτοιτο	θᾰ́πτοισθον	θᾰπτοίσθην	θᾰπτοίμεθᾰ	θᾰ́πτοισθε	θᾰ́πτοιντο
	imperative		θᾰ́πτου	θᾰπτέσθω	θᾰ́πτεσθον	θᾰπτέσθων		θᾰ́πτεσθε	θᾰπτέσθων
		active				middle/passive
infinitive		θᾰ́πτειν				θᾰ́πτεσθαι
participle	m	θᾰ́πτων				θᾰπτόμενος
	f	θᾰ́πτουσᾰ				θᾰπτομένη
	n	θᾰ́πτον				θᾰπτόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔθᾰπτον, ἐθᾰπτόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔθᾰπτον	ἔθᾰπτες	ἔθᾰπτε(ν)	ἐθᾰ́πτετον	ἐθᾰπτέτην	ἐθᾰ́πτομεν	ἐθᾰ́πτετε	ἔθᾰπτον
middle/ passive	indicative	ἐθᾰπτόμην	ἐθᾰ́πτου	ἐθᾰ́πτετο	ἐθᾰ́πτεσθον	ἐθᾰπτέσθην	ἐθᾰπτόμεθᾰ	ἐθᾰ́πτεσθε	ἐθᾰ́πτοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: θᾰ́ψω, θᾰ́ψομαι, τᾰφήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	θᾰ́ψω	θᾰ́ψεις	θᾰ́ψει	θᾰ́ψετον	θᾰ́ψετον	θᾰ́ψομεν	θᾰ́ψετε	θᾰ́ψουσῐ(ν)
active	optative	θᾰ́ψοιμῐ	θᾰ́ψοις	θᾰ́ψοι	θᾰ́ψοιτον	θᾰψοίτην	θᾰ́ψοιμεν	θᾰ́ψοιτε	θᾰ́ψοιεν
middle	indicative	θᾰ́ψομαι	θᾰ́ψῃ, θᾰ́ψει	θᾰ́ψεται	θᾰ́ψεσθον	θᾰ́ψεσθον	θᾰψόμεθᾰ	θᾰ́ψεσθε	θᾰ́ψονται
middle	optative	θᾰψοίμην	θᾰ́ψοιο	θᾰ́ψοιτο	θᾰ́ψοισθον	θᾰψοίσθην	θᾰψοίμεθᾰ	θᾰ́ψοισθε	θᾰ́ψοιντο
passive	indicative	τᾰφήσομαι	τᾰφήσῃ	τᾰφήσεται	τᾰφήσεσθον	τᾰφήσεσθον	τᾰφησόμεθᾰ	τᾰφήσεσθε	τᾰφήσονται
passive	optative	τᾰφησοίμην	τᾰφήσοιο	τᾰφήσοιτο	τᾰφήσοισθον	τᾰφησοίσθην	τᾰφησοίμεθᾰ	τᾰφήσοισθε	τᾰφήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		θᾰ́ψειν			θᾰ́ψεσθαι		τᾰφήσεσθαι
participle	m	θᾰ́ψων			θᾰψόμενος		τᾰφησόμενος
	f	θᾰ́ψουσᾰ			θᾰψομένη		τᾰφησομένη
	n	θᾰ́ψον			θᾰψόμενον		τᾰφησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔθᾰψᾰ, ἐθᾰψᾰ́μην, ἐθᾰ́φθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔθᾰψᾰ	ἔθᾰψᾰς	ἔθᾰψε(ν)	ἐθᾰ́ψᾰτον	ἐθᾰψᾰ́την	ἐθᾰ́ψᾰμεν	ἐθᾰ́ψᾰτε	ἔθᾰψᾰν
	subjunctive	θᾰ́ψω	θᾰ́ψῃς	θᾰ́ψῃ	θᾰ́ψητον	θᾰ́ψητον	θᾰ́ψωμεν	θᾰ́ψητε	θᾰ́ψωσῐ(ν)
	optative	θᾰ́ψαιμῐ	θᾰ́ψειᾰς, θᾰ́ψαις	θᾰ́ψειε(ν), θᾰ́ψαι	θᾰ́ψαιτον	θᾰψαίτην	θᾰ́ψαιμεν	θᾰ́ψαιτε	θᾰ́ψειᾰν, θᾰ́ψαιεν
	imperative		θᾰ́ψον	θᾰψᾰ́τω	θᾰ́ψᾰτον	θᾰψᾰ́των		θᾰ́ψᾰτε	θᾰψᾰ́ντων
middle	indicative	ἐθᾰψᾰ́μην	ἐθᾰ́ψω	ἐθᾰ́ψᾰτο	ἐθᾰ́ψᾰσθον	ἐθᾰψᾰ́σθην	ἐθᾰψᾰ́μεθᾰ	ἐθᾰ́ψᾰσθε	ἐθᾰ́ψᾰντο
	subjunctive	θᾰ́ψωμαι	θᾰ́ψῃ	θᾰ́ψηται	θᾰ́ψησθον	θᾰ́ψησθον	θᾰψώμεθᾰ	θᾰ́ψησθε	θᾰ́ψωνται
	optative	θᾰψαίμην	θᾰ́ψαιο	θᾰ́ψαιτο	θᾰ́ψαισθον	θᾰψαίσθην	θᾰψαίμεθᾰ	θᾰ́ψαισθε	θᾰ́ψαιντο
	imperative		θᾰ́ψαι	θᾰψᾰ́σθω	θᾰ́ψᾰσθον	θᾰψᾰ́σθων		θᾰ́ψᾰσθε	θᾰψᾰ́σθων
passive	indicative	ἐθᾰ́φθην	ἐθᾰ́φθης	ἐθᾰ́φθη	ἐθᾰ́φθητον	ἐθᾰφθήτην	ἐθᾰ́φθημεν	ἐθᾰ́φθητε	ἐθᾰ́φθησᾰν
	subjunctive	θᾰφθῶ	θᾰφθῇς	θᾰφθῇ	θᾰφθῆτον	θᾰφθῆτον	θᾰφθῶμεν	θᾰφθῆτε	θᾰφθῶσῐ(ν)
	optative	θᾰφθείην	θᾰφθείης	θᾰφθείη	θᾰφθεῖτον, θᾰφθείητον	θᾰφθείτην, θᾰφθειήτην	θᾰφθεῖμεν, θᾰφθείημεν	θᾰφθεῖτε, θᾰφθείητε	θᾰφθεῖεν, θᾰφθείησᾰν
	imperative		θᾰ́φθητῐ	θᾰφθήτω	θᾰ́φθητον	θᾰφθήτων		θᾰ́φθητε	θᾰφθέντων
		active			middle		passive
infinitive		θᾰ́ψαι			θᾰ́ψᾰσθαι		θᾰφθῆναι
participle	m	θᾰ́ψᾱς			θᾰψᾰ́μενος		θᾰφθείς
	f	θᾰ́ψᾱσᾰ			θᾰψᾰμένη		θᾰφθεῖσᾰ
	n	θᾰ́ψᾰν			θᾰψᾰ́μενον		θᾰφθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐτᾰ́φην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	ἐτᾰ́φην	ἐτᾰ́φης	ἐτᾰ́φη	ἐτᾰ́φητον	ἐτᾰφήτην	ἐτᾰ́φημεν	ἐτᾰ́φητε	ἐτᾰ́φησᾰν
	subjunctive	τᾰφῶ	τᾰφῇς	τᾰφῇ	τᾰφῆτον	τᾰφῆτον	τᾰφῶμεν	τᾰφῆτε	τᾰφῶσῐ(ν)
	optative	τᾰφείην	τᾰφείης	τᾰφείη	τᾰφεῖτον, τᾰφείητον	τᾰφείτην, τᾰφειήτην	τᾰφεῖμεν, τᾰφείημεν	τᾰφεῖτε, τᾰφείητε	τᾰφεῖεν, τᾰφείησᾰν
	imperative		τᾰ́φηθῐ	τᾰφήτω	τᾰ́φητον	τᾰφήτων		τᾰ́φητε	τᾰφέντων
							passive
infinitive							τᾰφῆναι
participle	m						τᾰφείς
	f						τᾰφεῖσᾰ
	n						τᾰφέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: τέθᾰμμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	τέθᾰμμαι	τέθᾰψαι	τέθᾰπται	τέθᾰφθον	τέθᾰφθον	τεθᾰ́μμεθᾰ	τέθᾰφθε	τεθᾰ́πᾰται
	subjunctive	τεθᾰμμένος ὦ	τεθᾰμμένος ᾖς	τεθᾰμμένος ᾖ	τεθᾰμμένω ἦτον	τεθᾰμμένω ἦτον	τεθᾰμμένοι ὦμεν	τεθᾰμμένοι ἦτε	τεθᾰμμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	τεθᾰμμένος εἴην	τεθᾰμμένος εἴης	τεθᾰμμένος εἴη	τεθᾰμμένοι εἴητον/εἶτον	τεθᾰμμένω εἰήτην/εἴτην	τεθᾰμμένοι εἴημεν/εἶμεν	τεθᾰμμένοι εἴητε/εἶτε	τεθᾰμμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		τέθᾰψο	τεθᾰ́φθω	τέθᾰφθον	τεθᾰ́φθων		τέθᾰφθε	τεθᾰ́φθων
						middle/passive
infinitive						τεθᾰ́φθαι
participle	m					τεθᾰμμένος
	f					τεθᾰμμένη
	n					τεθᾰμμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: τετᾰ́φᾰμαι (Ionic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	τετᾰ́φᾰμαι	τετᾰ́φᾰσαι	τετᾰ́φᾰται	τετᾰ́φᾰσθον	τετᾰ́φᾰσθον	τετᾰφᾰ́μεθᾰ	τετᾰ́φᾰσθε	τετᾰ́φᾰνται
	subjunctive	τετᾰφᾰμένος ὦ	τετᾰφᾰμένος ᾖς	τετᾰφᾰμένος ᾖ	τετᾰφᾰμένω ἦτον	τετᾰφᾰμένω ἦτον	τετᾰφᾰμένοι ὦμεν	τετᾰφᾰμένοι ἦτε	τετᾰφᾰμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	τετᾰφᾰμένος εἴην	τετᾰφᾰμένος εἴης	τετᾰφᾰμένος εἴη	τετᾰφᾰμένοι εἴητον/εἶτον	τετᾰφᾰμένω εἰήτην/εἴτην	τετᾰφᾰμένοι εἴημεν/εἶμεν	τετᾰφᾰμένοι εἴητε/εἶτε	τετᾰφᾰμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		τετᾰ́φᾰσο	τετᾰφᾰ́σθω	τετᾰ́φᾰσθον	τετᾰφᾰ́σθων		τετᾰ́φᾰσθε	τετᾰφᾰ́σθων
						middle/passive
infinitive						τετᾰφᾰ́σθαι
participle	m					τετᾰφᾰμένος
	f					τετᾰφᾰμένη
	n					τετᾰφᾰμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: τεθᾰ́φᾰμαι (Ionic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	τεθᾰ́φᾰμαι	τεθᾰ́φᾰσαι	τεθᾰ́φᾰται	τεθᾰ́φᾰσθον	τεθᾰ́φᾰσθον	τεθᾰφᾰ́μεθᾰ	τεθᾰ́φᾰσθε	τεθᾰ́φᾰνται
	subjunctive	τεθᾰφᾰμένος ὦ	τεθᾰφᾰμένος ᾖς	τεθᾰφᾰμένος ᾖ	τεθᾰφᾰμένω ἦτον	τεθᾰφᾰμένω ἦτον	τεθᾰφᾰμένοι ὦμεν	τεθᾰφᾰμένοι ἦτε	τεθᾰφᾰμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	τεθᾰφᾰμένος εἴην	τεθᾰφᾰμένος εἴης	τεθᾰφᾰμένος εἴη	τεθᾰφᾰμένοι εἴητον/εἶτον	τεθᾰφᾰμένω εἰήτην/εἴτην	τεθᾰφᾰμένοι εἴημεν/εἶμεν	τεθᾰφᾰμένοι εἴητε/εἶτε	τεθᾰφᾰμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		τεθᾰ́φᾰσο	τεθᾰφᾰ́σθω	τεθᾰ́φᾰσθον	τεθᾰφᾰ́σθων		τεθᾰ́φᾰσθε	τεθᾰφᾰ́σθων
						middle/passive
infinitive						τεθᾰφᾰ́σθαι
participle	m					τεθᾰφᾰμένος
	f					τεθᾰφᾰμένη
	n					τεθᾰφᾰμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐτεθᾰ́μμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	ἐτεθᾰ́μμην	ἐτέθᾰψο	ἐτέθᾰπτο	ἐτέθᾰφθον	ἐτεθᾰ́φθην	ἐτεθᾰ́μμεθᾰ	ἐτέθᾰφθε	ἐτεθᾰ́πᾰτο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future perfect: τεθάψομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	τεθάψομαι	τεθάψῃ, τεθάψει	τεθάψεται	τεθάψεσθον	τεθάψεσθον	τεθαψόμεθᾰ	τεθάψεσθε	τεθάψονται
middle/ passive	optative	τεθαψοίμην	τεθάψοιο	τεθάψοιτο	τεθάψοισθον	τεθαψοίσθην	τεθαψοίμεθᾰ	τεθάψοισθε	τεθάψοιντο
						middle/passive
infinitive						τεθάψεσθαι
participle	m					τεθαψόμενος
	f					τεθαψομένη
	n					τεθαψόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ἀνθάπτομαι (antháptomai)
ἀντιθάπτω (antitháptō)
ἐκθάπτω (ektháptō)
ἐνθάπτω (entháptō)
ἐπιθάπτω (epitháptō)

καταθάπτω (katatháptō)
παραθάπτω (paratháptō)
προθάπτω (protháptō)
συνθάπτω (suntháptō)

Related terms

ἄθαπτος (áthaptos)
ἀταφία (ataphía)
θαπτέον (thaptéon)
θαπτήριον (thaptḗrion)
ταφή (taphḗ)
τάφος (táphos)

References

θάπτω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
θάπτω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
θάπτω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
θάπτω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
θάπτω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
G2290 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.