ευκάλυπτος
Greek
Noun
ευκάλυπτος • (efkályptos) m (plural ευκάλυπτοι)
Declension
declension of ευκάλυπτος
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ευκάλυπτος • | ευκάλυπτοι • |
| genitive | ευκάλυπτου • ευκαλύπτου • | ευκάλυπτων • ευκαλύπτων • |
| accusative | ευκάλυπτο • | ευκάλυπτους • ευκαλύπτους • |
| vocative | ευκάλυπτε • | ευκάλυπτοι • |
Further reading
-
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.