επικράτεια
Greek
Noun
επικράτεια • (epikráteia) f (plural επικράτειες)
- state, territory, dominion
- Αυστραλία - Βόρεια Επικράτεια ― Afstralía - Vóreia Epikráteia ― Australia - Northern Territory
-
- (taxonomy, biology) domain (the highest taxonomic rank of organisms)
Declension
declension of επικράτεια
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | επικράτεια • | επικράτειες • |
| genitive | επικράτειας • | επικρατειών • |
| accusative | επικράτεια • | επικράτειες • |
| vocative | επικράτεια • | επικράτειες • |
Synonyms
- (state): πολιτεία f (politeía)
- (taxonomy): υπερβασίλειο n (ypervasíleio) (less usual)
- (taxonomy): αυτοκρατορία f (aftokratoría) (less usual)
Coordinate terms
Taxonomic divisions
| * επικράτεια • f (“domain”) | * ομοταξία • f (“class”) | * γένος • n (“genus”) |
| * βασίλειο • n (“kindom”) | * τάξη • f (“order”) | * είδος • n (“species”) |
| * συνομοταξία • f (“phylum”) | * οικογένεια • f (“family”) | * υποείδος • n (“subspecies”) |
Derived terms
- Συμβούλιο της Επικρατείας (Symvoúlio tis Epikrateías)
Further reading
-
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.