διάμετρος

Ancient Greek

From δῐᾰ- (dia-, “through”) +‎ μέτρον (métron, “measure”).

δῐᾰ́μετρος • (diámetros) f (genitive δῐᾰμέτρου); second declension

Second declension of ὁ δῐᾰ́μετρος; τοῦ δῐᾰμέτρου (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ δῐᾰ́μετρος ho diámetros	τὼ δῐᾰμέτρω tṑ diamétrō	οἱ δῐᾰ́μετροι hoi diámetroi
Genitive	τοῦ δῐᾰμέτρου toû diamétrou	τοῖν δῐᾰμέτροιν toîn diamétroin	τῶν δῐᾰμέτρων tôn diamétrōn
Dative	τῷ δῐᾰμέτρῳ tôi diamétrōi	τοῖν δῐᾰμέτροιν toîn diamétroin	τοῖς δῐᾰμέτροις toîs diamétrois
Accusative	τὸν δῐᾰ́μετρον tòn diámetron	τὼ δῐᾰμέτρω tṑ diamétrō	τοὺς δῐᾰμέτρους toùs diamétrous
Vocative	δῐᾰ́μετρε diámetre	δῐᾰμέτρω diamétrō	δῐᾰ́μετροι diámetroi
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

διάμετρος in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
διάμετρος in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
διάμετρος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
διάμετρος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2018)
Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- diagonal idem, page 221.
- diameter idem, page 222.

διάμετρος • (diámetros) f (plural διάμετροι)

declension of διάμετρος