γενίτσαρος
Greek
Noun
γενίτσαρος • (genítsaros) m (plural γενίτσαροι)
Declension
declension of γενίτσαρος
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | γενίτσαρος • | γενίτσαροι • |
| genitive | γενιτσάρου • | γενιτσάρων • |
| accusative | γενίτσαρο • | γενιτσάρους • |
| vocative | γενίτσαρε • | γενίτσαροι • |
Further reading
-
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.