αναίρεση
Greek
Noun
αναίρεση • (anaíresi) f (plural αναιρέσεις)
Declension
declension of αναίρεση
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | αναίρεση • | αναιρέσεις • |
| genitive | αναίρεσης • αναιρέσεως • | αναιρέσεων • |
| accusative | αναίρεση • | αναιρέσεις • |
| vocative | αναίρεση • | αναιρέσεις • |
Coordinate terms
- ακύρωση f (akýrosi, “annulment, invalidation”)
Related terms
- see: αναιρώ (anairó, “to revoke”)
Further reading
-
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.