αιτιότητα
Greek
Etymology
αίτιος (aítios, “causative”) + -ότητα (-ótita, “-ity, -ness”), calque of German Kausalität. First attested 1834.
Noun
αιτιότητα • (aitiótita) f (plural αιτιότητες)
Declension
declension of αιτιότητα
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | αιτιότητα • | αιτιότητες • |
| genitive | αιτιότητας • | αιτιοτητων • |
| accusative | αιτιότητα • | αιτιότητες • |
| vocative | αιτιότητα • | αιτιότητες • |
Further reading
-
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.