Κωνσταντινούπολη
Greek
Etymology
Κωνσταντίνου (Konstantínou, “(of) Constantine”) + πόλη (póli, “city”)
Proper noun
Κωνσταντινούπολη • (Konstantinoúpoli) f
- Constantinople (now Istanbul)
Declension
Declension of Κωνσταντινούπολη (Konstantinoúpoli)
| singular | |
|---|---|
| nominative | Κωνσταντινούπολη • |
| genitive | Κωνσταντινούπολης • Κωνσταντινουπόλεως • |
| accusative | Κωνσταντινούπολη • |
| vocative | Κωνσταντινούπολη • |
Synonyms
- Πόλη f (Póli)
Related terms
- Κωνσταντινουπολίτης m (Konstantinoupolítis, “Constantinopolitan”)
- Κωνσταντινουπολίτισσα f (Konstantinoupolítissa, “Constantinopolitan”)
- κωνσταντινουπολίτικος (konstantinoupolítikos, “Constantinopolitan”)
- πολίτικος (polítikos, “Constantinopolitan”)
Further reading
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.