ƿritan
Old English
Pronunciation
- IPA(key): /ˈwriːtɑn/
Verb
ƿrītan
- to write.
Alternative form of writan
Conjugation
Conjugation of ƿrītan (strong class 1)
| infinitive | ƿrītan | tō ƿrītanne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | ƿrīte | ƿrāt |
| 2nd-person singular | ƿrītst | ƿrite |
| 3rd-person singular | ƿrīt, ƿrītt | ƿrāt |
| plural | ƿrītaþ | ƿriton |
| subjunctive | present | past |
| singular | ƿrīte | ƿrite |
| plural | ƿrīten | ƿriten |
| imperative | ||
| singular | ƿrīt | |
| plural | ƿrītaþ | |
| participle | present | past |
| ƿrītende | ƿriten | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.