ŝraŭbi

Etymology

From ŝraŭbo (“a screw”) +‎ -i (verbal infinitive suffix).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈʃrawbi/
• Hyphenation: ŝraŭ‧bi
• Rhymes: -awbi

Verb

ŝraŭbi (present ŝraŭbas, past ŝraŭbis, future ŝraŭbos, conditional ŝraŭbus, volitive ŝraŭbu)

1. (transitive) to screw a fastener

   ŝraŭbi ŝraŭbon ― to turn a screw

2. (transitive) to fasten something with a screw or screws

   ŝraŭbi radon ― to screw on a wheel

Conjugation

Conjugation of ŝraŭbi present past future singular plural singular plural singular plural tense ŝraŭbas ŝraŭbis ŝraŭbos active participle ŝraŭbanta ŝraŭbantaj ŝraŭbinta ŝraŭbintaj ŝraŭbonta ŝraŭbontaj acc. ŝraŭbantan ŝraŭbantajn ŝraŭbintan ŝraŭbintajn ŝraŭbontan ŝraŭbontajn passive participle ŝraŭbata ŝraŭbataj ŝraŭbita ŝraŭbitaj ŝraŭbota ŝraŭbotaj acc. ŝraŭbatan ŝraŭbatajn ŝraŭbitan ŝraŭbitajn ŝraŭbotan ŝraŭbotajn nominal active participle ŝraŭbanto ŝraŭbantoj ŝraŭbinto ŝraŭbintoj ŝraŭbonto ŝraŭbontoj acc. ŝraŭbanton ŝraŭbantojn ŝraŭbinton ŝraŭbintojn ŝraŭbonton ŝraŭbontojn nominal passive participle ŝraŭbato ŝraŭbatoj ŝraŭbito ŝraŭbitoj ŝraŭboto ŝraŭbotoj acc. ŝraŭbaton ŝraŭbatojn ŝraŭbiton ŝraŭbitojn ŝraŭboton ŝraŭbotojn adverbial active participle ŝraŭbante ŝraŭbinte ŝraŭbonte adverbial passive participle ŝraŭbate ŝraŭbite ŝraŭbote infinitive ŝraŭbi imperative ŝraŭbu conditional ŝraŭbus