ĝojigi

Esperanto

Etymology

ĝoji +‎ -igi

Verb

ĝojigi (present ĝojigas, past ĝojigis, future ĝojigos, conditional ĝojigus, volitive ĝojigu)

  1. to make happy
    • 1915, L. L. Zamenhof (translator), Malnova Testamento, La Psalmaro 92:4.
      Ĉar Vi ĝojigis min, ho Eternulo, per Viaj agoj.
      For You made me happy, O Lord, by Your actions.

Conjugation

Conjugation of ĝojigi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense ĝojigas ĝojigis ĝojigos
active participle ĝojiganta ĝojigantaj ĝojiginta ĝojigintaj ĝojigonta ĝojigontaj
acc. ĝojigantan ĝojigantajn ĝojigintan ĝojigintajn ĝojigontan ĝojigontajn
passive participle ĝojigata ĝojigataj ĝojigita ĝojigitaj ĝojigota ĝojigotaj
acc. ĝojigatan ĝojigatajn ĝojigitan ĝojigitajn ĝojigotan ĝojigotajn
nominal active participle ĝojiganto ĝojigantoj ĝojiginto ĝojigintoj ĝojigonto ĝojigontoj
acc. ĝojiganton ĝojigantojn ĝojiginton ĝojigintojn ĝojigonton ĝojigontojn
nominal passive participle ĝojigato ĝojigatoj ĝojigito ĝojigitoj ĝojigoto ĝojigotoj
acc. ĝojigaton ĝojigatojn ĝojigiton ĝojigitojn ĝojigoton ĝojigotojn
adverbial active participle ĝojigante ĝojiginte ĝojigonte
adverbial passive participle ĝojigate ĝojigite ĝojigote
infinitive ĝojigi imperative ĝojigu conditional ĝojigus
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.