ĝermi

Etymology

ĝermo (“germ”) +‎ -i

Verb

ĝermi (present ĝermas, past ĝermis, future ĝermos, conditional ĝermus, volitive ĝermu)

1. to germinate (intransitive)
2. (figuratively) to sprout, bud

Conjugation

Conjugation of ĝermi present past future singular plural singular plural singular plural tense ĝermas ĝermis ĝermos active participle ĝermanta ĝermantaj ĝerminta ĝermintaj ĝermonta ĝermontaj acc. ĝermantan ĝermantajn ĝermintan ĝermintajn ĝermontan ĝermontajn nominal active participle ĝermanto ĝermantoj ĝerminto ĝermintoj ĝermonto ĝermontoj acc. ĝermanton ĝermantojn ĝerminton ĝermintojn ĝermonton ĝermontojn adverbial active participle ĝermante ĝerminte ĝermonte infinitive ĝermi imperative ĝermu conditional ĝermus