útlendingur
Faroese
Pronunciation
- IPA(key): [ˈʉutlɛndɪŋɡʊr]
Noun
útlendingur m (genitive singular útlendings, plural útlendingar)
Declension
| Declension of útlendingur | ||||
|---|---|---|---|---|
| m6 | singular | plural | ||
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | útlendingur | útlendingurin | útlendingar | útlendingarnir |
| accusative | útlending | útlendingin | útlendingar | útlendingarnar |
| dative | útlendingi | útlendinginum | útlendingum | útlendingunum |
| genitive | útlendings | útlendingsins | útlendinga | útlendinganna |
Icelandic
Etymology
From útland ("a foreign country") + -lendingur.
Noun
útlendingur m
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.