öncelik

Turkish

Etymology

From önce (“prior, before”) +‎ -lik (“-ness, -ity”).

Pronunciation

  • IPA(key): [øndʒɛˈlic]

Noun

öncelik (definite accusative önceliği, plural öncelikler)

  1. priority

Declension

Inflection
Nominative öncelik
Definite accusative önceliği
Singular Plural
Nominative öncelik öncelikler
Definite accusative önceliği öncelikleri
Dative önceliğe önceliklere
Locative öncelikte önceliklerde
Ablative öncelikten önceliklerden
Genitive önceliğin önceliklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular önceliğim önceliklerim
2nd singular önceliğin önceliklerin
3rd singular önceliği öncelikleri
1st plural önceliğimiz önceliklerimiz
2nd plural önceliğiniz öncelikleriniz
3rd plural öncelikleri öncelikleri

Derived terms

  • öncelik tanımak
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.