çiçekçi

Turkish

Etymology

From çiçek (“flower”) +‎ -çi.

Pronunciation

  • IPA(key): tʃitʃektʃi

Noun

çiçekçi (definite accusative çiçekçiyi, plural çiçekçiler)

  1. florist
  2. florist's

Declension

Inflection
Nominative çiçekçi
Definite accusative çiçekçiyi
Singular Plural
Nominative çiçekçi çiçekçiler
Definite accusative çiçekçiyi çiçekçileri
Dative çiçekçiye çiçekçilere
Locative çiçekçide çiçekçilerde
Ablative çiçekçiden çiçekçilerden
Genitive çiçekçinin çiçekçilerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular çiçekçim çiçekçilerim
2nd singular çiçekçin çiçekçilerin
3rd singular çiçekçisi çiçekçileri
1st plural çiçekçimiz çiçekçilerimiz
2nd plural çiçekçiniz çiçekçileriniz
3rd plural çiçekçileri çiçekçileri

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.