Ochna inermis (right plant)

Taxonavigation

Taxonavigation: Malpighiales 
Classification System: APG IV

Superregnum: Eukaryota
Regnum: Plantae
Cladus: Angiosperms
Cladus: Eudicots
Cladus: Core eudicots
Cladus: Rosids
Cladus: Eurosids I
Ordo: Malpighiales

Familia: Ochnaceae
Subfamilia: Ochnoideae
Tribus: Ochneae
Subtribus: Ochninae
Genus: Ochna
Species: Ochna inermis

Name

Ochna inermis (Forssk.) Schweinf. ex Penz., Atti Congr. Bot. Int. Genova [1892]: 335. 1893.

Synonymy

  • Homotypic
    • Euonymus inermis Forssk., Fl. Aegypt.-Arab.: 204. 1775. (as Evonymus inermis)
    • Diporidium inerme (Forssk.) Tiegh., J. Bot. (Morot) 16(4): 127. 1902.
  • Heterotypic
    • Ochna parvifolia Vahl, Symb. Bot. 1: 33. 1790. (as Parvifolia) – non Ochna parvifolia Baill., Bull. Mens. Soc. Linn. Paris 1(74): 589. 1886. – nec Ochna parvifolia (A.St.-Hil.) Kuntze, Revis. Gen. Pl. 1: 106. 1891.
    • Ochna rivae Engl., Annuario Reale Ist. Bot. Roma 7: 21. 1897.
    • Diporidium schimperi Tiegh., Ann. Sci. Nat., Bot. sér. 8, 16(3–6): (359–)360. 1902. (as D. Schimperi)
    • Heteroporidium abyssinicum Tiegh., Ann. Sci. Nat., Bot. sér. 8, 16(3–6): 378(–379). 1902.
    • Ochna inermis var. rivae (Engl.) Chiov., Fl. Somal. 1: 121. 1929.
    • Ochna rogersii Hutch., Botanist in S. Afr.: 309, 317. 1946, nom. nud.

Distribution

Native distribution areas:
  • Africa
    • Northeast Tropical Africa
      • Djibouti, Eritrea, Ethiopia, Somalia, Sudan.
    • East Tropical Africa
      • Kenya, Tanzania, Uganda.
    • South Tropical Africa
      • Mozambique, Zimbabwe.
    • Southern Africa
      • Botswana, Northern Provinces.
  • Asia-Temperate
    • Arabian Peninsula
      • Saudi Arabia, Yemen.

References: Brummitt, R.K. 2001. TDGW – World Geographical Scheme for Recording Plant Distributions, 2nd Edition

References

Primary references

  • Penzig, O. 1893. Piante raccolte in un viaggio botanico fra i Bogos ed i Mensa, nell'Abissinia settentrionale. Pp. 310–368 in Atti del congresso botanico internazionale di Genova 1892. R. Istituto Sordo-Muti, Genova. Internet Archive Reference page. 
  • Vahl, M. 1790. Symbolae botanicae, sive plantarum, tam earum, quas in itinere, imprimis orientali, collegit Petrus Forskål, quam aliarum, recentius detectarum, exactiores descriptiones, nec non observationes circa quasdam plantas dudum cognitas. Pars 1. 85 pp., tt. 1–25. Nicolaus Möller & fil., Hauniae [Copenhagen]. BHL Reference page. 

Additional references

  • Chaudhary, S.A. 1999. 28. Ochnaceae. Pp. 327–328 in Flora of the Kingdom of Saudi Arabia, Vol. 1. Ministry of Agriculture & Water, Riyad. Reference page. 
  • Cuccuini, P. 1993. 59. Ochnaceae. Pp. 241–243 in Thulin, M. (ed.), Flora of Somalia, Vol. 1, Pteridophyta; Gymnospermae; Angiospermae (Annonaceae–Fabaceae). Royal Botanical Gardens, Kew. ISBN 0-947643-55-9. Reference page. 
  • Du Toit, P.C.V. & Obermeyer, A.A. 1976. Ochnaceae. Pp. 1–13 in Ross, J.H. (ed.), Flora of Southern Africa, Vol. 22. Botanical Research Institute, Department of Agriculture Technical Services, Pretoria, ISBN 0-621-02870-3. Reference page. 
  • Hassler, M. 2019. Ochna inermis. World Plants: Synonymic Checklists of the Vascular Plants of the World (2019). In: Roskov Y., Abucay L., Orrell T., Nicolson D., Bailly N., Kirk P., Bourgoin T., DeWalt R.E., Decock W., De Wever A., Nieukerken E. van, Zarucchi, J., Penev L., eds. 2019. Species 2000 & ITIS Catalogue of Life. Published on the internet. Accessed: 2019 February 18.
  • Tropicos.org 2019. Ochna inermis. Missouri Botanical Garden. Published on the internet. Accessed: 18 February 2019.
  • African Plants Database (version 3.4.0). Ochna inermis. Conservatoire et Jardin botaniques de la Ville de Genève and South African National Biodiversity Institute, Pretoria. Accessed: 18 February 2019.

Note:

The name Ochna parvifolia has also been applied to Ochna lanceolata.

This article is issued from Wikimedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.